D1 Dzień 1: Tokio, przylot, Asakusa i Ueno
- D1·1Lotnisko Haneda Lotnisko
- D1·2Świątynia Sensō-ji Zabytek
- D1·3Nakamise-dōri Targ
- D1·4Park Ueno Park
- D1·5Targ Ameyoko Targ
Dziesięć dni wystarczy na Tokio, Kioto, Narę i Osakę, z nocą w ryokanie, tradycyjnym japońskim zajeździe, w Hakone między Tokio a Kioto, pod warunkiem, że podróżujecie z lekkim bagażem, a resztę zostawiacie pociągom: Shinkansen, japońska kolej dużych prędkości, dowozi z Odawary, u stóp Hakone, do Kioto w 2h10, a samochód w tej podróży nie jest wam potrzebny. Trzy noce w Tokio, jedna w Hakone dla gorącej kąpieli i widoku na górę Fudżi, trzy w Kioto, jedna w Narze, jedna w Osace, skąd odlatuje samolot powrotny. Z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem zarezerwujcie ryokan w Hakone, a hotele w Kioto, jeśli jedziecie w sezonie wiśni albo klonów; pociągi kupicie dzień wcześniej.
© autorzy OpenStreetMap
D1 Dzień 1: Tokio, przylot, Asakusa i Ueno
D2 Dzień 2: Meiji-jingū, Harajuku, Shibuya i Shinjuku
D3 Dzień 3: Kamakura, wielki Budda i morze
D4 Dzień 4: Hakone, kolejka linowa, jezioro i _ryokan_
D5 Dzień 5: Shinkansen, Fushimi Inari i Gion
D6 Dzień 6: Złoty Pawilon, Ryōan-ji i Arashiyama
D7 Dzień 7: Uji, Kiyomizu-dera i uliczki Higashiyamy
D8 Dzień 8: Nara, wielki Budda i jelenie
D9 Dzień 9: Osaka, zamek i Dōtonbori
D10 Dzień 10: Himeji, biały zamek, potem lotnisko
| Dzień | Etapy dnia | Pociąg | Nocleg w |
|---|---|---|---|
| Dzień 1 | Asakusa, Ueno | Bez pociągu | Tokio |
| Dzień 2 | Harajuku, Shibuya, Shinjuku | Bez pociągu | Tokio |
| Dzień 3 | Kamakura, Hase, Enoshima | 110 km, 2h10 | Tokio |
| Dzień 4 | Hakone, Ōwakudani, jezioro Ashi | 95 km, 1h50 | Hakone |
| Dzień 5 | Hakone, Kioto, Fushimi, Gion | 430 km, 2h30 | Kioto |
| Dzień 6 | Kita, Arashiyama | Bez pociągu | Kioto |
| Dzień 7 | Uji, Higashiyama | 40 km, 1h | Kioto |
| Dzień 8 | Nara, park Nara | 45 km, 45 min | Nara |
| Dzień 9 | Osaka, Nakanoshima, Namba | 45 km, 50 min | Osaka |
| Dzień 10 | Himeji, Osaka, lotnisko Kansai | 230 km, 2h20 | Wyjazd |
| Razem | 995 km, 11h25 |
Jak dojechać i kiedy jechać: Kiedy jechać i Jak dojechać.
Z lotniska Haneda, najbliższego centrum, jedźcie pociągiem Keikyu do Asakusy, bez przesiadki; z lotniska Narita, dalej na wschód, gdzie ląduje samolot LOT z Warszawy, jedźcie pociągiem Keisei Skyliner do Ueno, a potem metrem do Asakusy.
Jeśli samolot ląduje rano, zostawcie walizki w hotelu i spacerujcie do wieczora: to najlepsze lekarstwo na różnicę czasu.
Do świątyni Sensō-ji, najstarszej w Tokio, prowadzi Nakamise-dōri, 250-metrowa uliczka sklepików, która zaczyna się od bramy Kaminarimon z wielkim czerwonym lampionem: senbei, prażone krakersy ryżowe, wachlarze, kimona do wypożyczenia. Teren świątyni jest otwarty dniem i nocą, bezpłatnie; pięciopiętrowa pagoda i główna hala są podświetlane po zachodzie słońca.
Zróbcie jak mieszkańcy Tokio przy kadzielnicy: przyciągnijcie dym dłońmi, podobno leczy. Potem wylosujcie omikuji, karteczkę z przepowiednią, za 1€: jeśli wróżba jest zła, zawiążcie karteczkę na przeznaczonym do tego stojaku i zostawcie ją w świątyni.
Trzy stacje metra dalej, w parku Ueno, są muzea narodowe, staw porośnięty latem lotosami i świątynia na wyspie; w kwietniu tysiąc wiśni zamienia park w ulubione miejsce pikników tokijczyków. Tuż na południe, pod torami kolejowymi, na targu Ameyoko kupicie od 10:00 do 20:00 suszone ryby, buty sportowe i szaszłyki.
Zjedzcie kolację wcześnie, około 19:00, w izakai, japońskiej knajpce, w Ameyoko albo w Asakusie, albo w Sometarō (2-2-2 Nishi-Asakusa), gdzie od 1937 roku goście sami smażą okonomiyaki, placek z dodatkami, na płycie przy stoliku. Połóżcie się spać o 21:00: jutrzejszy dzień zaczynacie o 9:00.
Bądźcie o 9:00 przy chramie Meiji-jingū, kiedy są tam tylko wierni: 70 hektarów lasu posadzonego sto lat temu w środku Tokio, poświęconego cesarzowi Meiji, z dziesięciominutową żwirową aleją pod torii, drewnianymi bramami, aż do chramu. Wstęp jest bezpłatny, od świtu do zmierzchu. W sobotę rano często przechodzi tędy orszak ślubu shintō, panna młoda w białym kapturze.
Przy alei zrobicie zdjęcie poranka: ścianę beczek sake, podarowanych przez wytwórnie z całego kraju; naprzeciw stoją beczki burgunda, dar od Francji.
Południowe wyjście z chramu prowadzi na Takeshita-dōri, deptak mody nastolatków: zawijane naleśniki, sklepy ze skarpetkami i przebraniami, gęsty tłum od 11:00. Trzysta metrów wystarczy; Omotesandō, równoległa aleja obsadzona zelkowami, to jej przeciwieństwo, z butikami wielkich marek w budynkach znanych architektów.
Zejdźcie pieszo do skrzyżowania Shibuya, dwadzieścia minut: przy każdym zielonym świetle przechodzi tu na wszystkie strony do trzech tysięcy osób. Żeby zobaczyć je z góry, wjedźcie na Shibuya Sky, otwarty taras na szczycie wieżowca Scramble Square, na wysokości 229 metrów, o godzinie zachodu słońca.
W Shinjuku stykają się dwa Tokio: na zachód od dworca biurowce, w tym ratusz Tokio z bezpłatnym tarasem widokowym na 45. piętrze, otwartym do 22:00; na wschód Kabukichō, dzielnica szyldów, barów i salonów gier.
Zjedzcie kolację w Omoide Yokochō, dwóch uliczkach barów z szaszłykami wciśniętych przy torach, przy zachodnim wyjściu: osiem miejsc na budkę, yakitori, szaszłyki z kurczaka, po 1,50€ za sztukę, piwo z butelki i dym, który wsiąka w płaszcze. Potem wypijcie drinka w jednym z dwumetrowych barów Golden Gai, kwartału uliczek z maleńkimi barami, dziesięć minut pieszo, gdzie za stołek płaci się czasem 6€ wstępu.
Kamakura była w XIII wieku stolicą szogunów i zachowała świątynie między wzgórzami a morzem, godzinę od Tokio linią JR Yokosuka z dworca Tokio albo Shinagawa, za około 6€ od osoby z kartą Suica. Wyjedźcie o 8:00: świątynie otwierają o 8:00 albo 8:30, a grupy przyjeżdżają około 11:00.
Od dworca aleja Wakamiya-ōji, obsadzona wiśniami, prowadzi w dziesięć minut do chramu Tsurugaoka Hachiman-gū, chramu szogunów, na szczycie wielkich kamiennych schodów. Potem dojedźcie autobusem albo dojdźcie w dwadzieścia pięć minut na wschód do świątyni Hōkoku-ji i jej bambusowego gaju, mniejszego i spokojniejszego niż ten w Arashiyamie: wypijcie tam zieloną herbatę na ławce z widokiem na bambusy, za około 4€.
Mała kolejka Enoden, zielony tramwaj z innej epoki, łączy dworzec Kamakura z Hase w pięć minut. Wielki Budda z Kamakury, 13 metrów brązu siedzącego pod gołym niebem od XIII wieku, zajmie wam dwadzieścia minut (2€); za kilka jenów więcej wejdziecie do wnętrza posągu i zobaczycie spawy.
Świątynia Hase-dera, pięć minut dalej, zasługuje na godzinę: 9-metrowy posąg Kannon z pozłacanego drewna, grota, hortensje w czerwcu i taras nad zatoką Sagami. Obiad zjedzcie w Hase, na ulicy między nimi: zamówcie shirasu-don, miskę ryżu z narybkiem surowym albo gotowanym, specjalność wybrzeża.
Ten sam tramwaj Enoden jedzie wzdłuż morza do wyspy Enoshima, połączonej z lądem mostem: chram, strome uliczki, grota, a przy czystym niebie góra Fudżi na horyzoncie o zachodzie słońca, za surferami. Do Tokio wracajcie ze stacji Fujisawa, końcowej stacji Enoden: 50 minut pociągiem JR.
Romancecar kolei Odakyu odjeżdża z dworca Shinjuku i dojeżdża do stacji Hakone-Yumoto w 1h25, z miejscami rezerwowanymi i panoramiczną szybą z przodu dla tych, którzy zarezerwują pierwsi.
Hakone Free Pass, sprzedawany w tej samej kasie za około 40€ od osoby, obejmuje przejazd tam i z powrotem oraz cały transport pętli przez dwa dni: kolejkę górską, kolejkę szynowo-linową, kolejkę linową, statek i autobus; Romancecar wymaga dopłaty około 8€.
Z Hakone-Yumoto kolejka górska wspina się zygzakiem do stacji Gōra w 40 minut, w czerwcu między hortensjami; kolejka szynowo-linowa, a potem linowa wjeżdżają do Ōwakudani, wulkanicznej doliny, gdzie ziemia dymi i pachnie siarką. Czarne jajka gotowane w źródle kosztują około 3€ za torebkę: legenda mówi, że każde dodaje siedem lat życia. Przy czystym niebie z wagonika zobaczycie górę Fudżi.
Kolejka linowa zjeżdża nad jezioro Ashi, przez które w 30 minut przepływa statek stylizowany na galeon; na drugim brzegu fotografujecie czerwone torii chramu Hakone-jinja, stojące w wodzie, po półgodzinnym czekaniu w kolejce po południu. Autobus odwozi was do Gōry albo do Yumoto w 40 minut.
Do ryokanu przyjedźcie przed 16:00, przebierzcie się w yukatę, bawełniane kimono od gospodarzy, i zejdźcie do kąpieli: umyjcie się, siedząc na małym stołeczku, zanim wejdziecie do wody o temperaturze 40 °C, a ręcznik trzymajcie na głowie albo na brzegu, nigdy w basenie. Kolacja kaiseki czeka w pokoju albo w sali o 18:00 lub 18:30; futon gospodarze rozkładają, kiedy jecie.
Śniadanie w ryokanie, grillowana ryba, ryż, zupa miso i jajko, czeka o 8:00; wcześniej, o 7:00, kiedy basen jest pusty, wykąpcie się ostatni raz. Autobus albo pociąg zjeżdża do Yumoto, potem pociąg lokalny dowozi was do stacji Odawara w 15 minut: Shinkansen Hikari zatrzymuje się tam mniej więcej raz na godzinę i dowozi do Kioto w 2h10, z górą Fudżi po prawej przez pierwsze pół godziny.
Bilety kupcie dzień wcześniej w aplikacji smartEX albo w automatach JR na stacji Odawara (w Hakone-Yumoto ich nie sprzedają) i wybierzcie miejsce E, po stronie z widokiem na Fudżi. Obiad zjedzcie w pociągu: ekiben, dworcowy zestaw obiadowy sprzedawany na peronie w Odawarze, kosztuje 8€ do 12€.
Po przyjeździe na stację Kioto zostawcie torby w hotelu albo w przechowalni i jedźcie pociągiem JR Nara dwie stacje: w Fushimi Inari-taisha, chramie boga ryżu, tysiące czerwono-pomarańczowych torii stoją wzdłuż czterech kilometrów górskiej ścieżki. Wstęp jest bezpłatny i całodobowy; grupy tłoczą się na pierwszych 500 metrach, a ścieżka pustoszeje za pierwszym punktem widokowym, po 30 minutach podejścia.
Wejdźcie do skrzyżowania Yotsutsuji, 45 minut, żeby zobaczyć Kioto o zachodzie słońca, i zejdźcie po zmroku: zapalają się latarnie, a kamienne lisy, posłańcy boga, strzegą każdej bramy.
Gion, na wschodnim brzegu rzeki Kamo, to dzielnica herbaciarni i geiko, gejsz z Kioto: na ulicy Hanamikōji między 17:30 a 18:30 idą na umówione spotkania, w kimonach, drobnymi krokami. Patrzcie, nie idąc za nimi, nie zagradzając drogi i nie fotografując z bliska: tablice w dzielnicy zapowiadają za to kary.
Zjedzcie kolację obok mostu Shijō, w Pontochō, uliczce restauracji wzdłuż rzeki na zachodnim brzegu, latem z drewnianymi tarasami; liczcie 30€ do 50€ od osoby za sezonowy posiłek. Wiele restauracji w Kioto zamyka kuchnię o 21:00.
Złoty Pawilon, Kinkaku-ji, to trzypiętrowy pawilon pokryty płatkami złota, postawiony nad stawem, w którym się odbija: to najbardziej znany widok Japonii i każdy chce zrobić tu zdjęcie. Bądźcie przy bramie o 9:00, kiedy ją otwierają, żeby przez dwadzieścia minut mieć staw bez tłumu.
Wstęp kosztuje 3€, zwiedzanie nie trwa dłużej niż pół godziny, do środka pawilonu się nie wchodzi. Dojedziecie autobusem 205 albo 101 z dworca, w 40 minut, albo taksówką za 18€.
Piętnaście minut pieszo na południowy zachód leży Ryōan-ji, świątynia zen, której suchy ogród, piętnaście skał na prostokącie grabionego żwiru, oglądacie, siedząc na drewnianej werandzie: z każdego miejsca jedna skała pozostaje ukryta. Przyjdźcie przed 10:30, żeby zastać ciszę, 3€ od osoby, i poświęćcie dwadzieścia minut więcej na spacer wokół stawu świątyni.
Pociąg JR Sagano z dworca Kioto albo tramwaj Randen spod Ryōan-ji dowożą was w 20 minut do Arashiyamy, wzgórza na zachodzie miasta. Bambusowy gaj Arashiyama, 400-metrowa ścieżka między dwudziestometrowymi łodygami, jest pełny od 11:00 do 16:00: zobaczcie go około 16:30, kiedy światło pada z boku, a grupy odjeżdżają.
Wcześniej zajrzyjcie do świątyni Tenryū-ji i jej ogrodu z XIV wieku, ze wzgórzem w tle (3€, 2€ więcej za budynki), a potem przejdźcie przez most Togetsukyō, „most przekraczający księżyc”, na rzece Katsura, skąd odpływają łodzie na tyczkach. Zjedzcie nad wodą miskę soby, makaronu gryczanego, za około 8€.
Na wieczór wróćcie do Gionu albo zjedzcie kolację w jednej z restauracji Arashiyamy nad rzeką, zamykanych o 20:00, i wracajcie późniejszym pociągiem.
Uji leży dwadzieścia minut pociągiem od Kioto, na linii JR Nara: to miasto matchy, sproszkowanej zielonej herbaty, i Byōdō-in, Pawilonu Feniksa, świątyni z XI wieku nad stawem, tej z monety dziesięciojenowej. Świątynia jest otwarta od 8:30 (4€, i 2€ więcej za wejście do pawilonu, z wejściami co dwadzieścia minut); przy ulicy, która do niej prowadzi, Byōdō-in Omotesandō, kupicie herbatę, lody i makaron z matchą.
Wypijcie herbatę zaparzoną na waszych oczach w jednej z herbaciarni przy ulicy, na przykład w Nakamura Tōkichi (10 Uji Ichiban), założonej w 1854 roku, za 8€; potem wracajcie do Kioto o 11:30, zanim ustawią się kolejki na obiad.
Świątynia Kiyomizu-dera, na wzgórzu Higashiyama na wschodzie miasta, słynie z drewnianego tarasu zawieszonego nad zboczem, opartego na wysokich filarach złożonych bez jednego gwoździa, z Kioto w dole; 3€ od osoby, otwarta od 6:00 do 18:00. U stóp tarasu spływają trzy strumyczki wody: odwiedzający piją chochlą z jednego z nich, dla długiego życia, miłości albo nauki, ale nigdy z trzech.
Schodźcie przez Sannenzaka i Ninenzaka, dwie brukowane uliczki ze schodami między drewnianymi domami, sklepami z ceramiką i herbaciarniami, którymi po południu idzie się powoli, w tłumie: zróbcie przerwę w herbaciarni na lody matcha.
Dalej na północ świątynia Kōdai-ji otwiera ogrody wieczorem wiosną i jesienią, z podświetlonymi klonami; potem chram Yasaka, między Higashiyamą a Gionem, jest otwarty całą noc, z zapalonymi latarniami.
Na kolację zjedzcie kaiseki, kuchnię sezonową w małych miseczkach, albo, prościej, yudōfu, gotowane tofu z Kioto, w jednej z restauracji u stóp Kōdai-ji; liczcie 25€ za tofu, 80€ i więcej za zarezerwowane kaiseki.
Walizki oddajcie poprzedniego wieczoru do takkyūbin do Osaki albo nieście je sami: pociąg Kintetsu odjeżdża z dworca Kioto i dojeżdża do stacji Kintetsu-Nara, w samym centrum, w 35 minut ekspresem z dopłatą, za około 8€ od osoby. Zostawcie torbę w hotelu, większość przechowuje bagaż od rana.
W dziesięć minut dojdziecie pieszo do świątyni Kōfuku-ji, na skraju parku. Tam zaczynają się jelenie: ponad tysiąc, na wolności, kłaniają się za ryżowy krakers sprzedawany w parku po 1,50€. Trzymajcie krakersy wysoko, dawajcie po jednym i chowajcie papierki: jeleń zje wszystko.
Świątynia Tōdai-ji mieści 15-metrowego Buddę z brązu, siedzącego od VIII wieku w jednej z największych drewnianych budowli świata; 5€ od osoby, otwarta od 7:30 do 17:30 od kwietnia do października, zimą od 8:00 do 17:00. Za posągiem stoi filar z otworem wielkości nozdrza Buddy: dzieci przeciskają się przez niego na szczęście.
Dwudziestominutowa ścieżka pod cedrami, wzdłuż dwóch tysięcy kamiennych latarni porośniętych mchem, prowadzi do chramu Kasuga-taisha, z cynobrowymi budynkami i tysiącem zawieszonych latarni z brązu; 3€ za wewnętrzny dziedziniec. Wszystkie zapala się dwa razy w roku, na początku lutego i w połowie sierpnia.
Naramachi, na południe od parku, to dzielnica domów kupieckich z wąskimi fasadami i wewnętrznymi ogrodami, z których kilka zwiedzicie bezpłatnie. Na kolację zjedzcie kakinoha-zushi, sushi z makreli prasowane w liściu kaki, specjalność Nary, a potem wróćcie do parku po zmroku: jelenie śpią pod drzewami, a Kōfuku-ji jest podświetlona.
Pociąg Kintetsu łączy Narę z Osaka-Namba w 40 minut; zostawcie torby i jedźcie metrem do zamku w Osace, biało-złotej twierdzy na kamiennych murach, pośrodku parku. Donżon to rekonstrukcja z betonu z 1931 roku, z muzeum na ośmiu piętrach, 7€ od osoby, z tarasem na szczycie; park, fosy i mury są bezpłatne i ładniejsze niż wnętrze. Liczcie w sumie półtorej godziny.
Na Nakanoshimie, długiej i wąskiej wyspie między dwiema odnogami rzeki Ō w centrum miasta, spacerujecie wzdłuż ceglanych budynków z początku XX wieku, muzeum sztuki i promenad nad wodą. Na północy, z Umeda Sky Building, dwóch wież połączonych na 39. piętrze wiszącym ogrodem, macie najszerszy widok na Osakę, za około 12€ od osoby.
Zacznijcie od Kuromon Ichiba, krytego targu, gdzie stoiska rybne grillują przegrzebki i kraby na zamówienie, od 9:00 do 18:00; potem przejdźcie pięć minut pieszo do Dōtonbori, kanału obwieszonego ruchomymi szyldami, z biegaczem Glico, który od 1935 roku podnosi ręce, i olbrzymim krabem, który rusza szczypcami.
Jedzcie na stojąco, idąc dalej: takoyaki, kulki z ciasta z ośmiornicą, w Kukuru (1-10-5 Dōtonbori); okonomiyaki w Mizuno (1-4-15 Dōtonbori), gdzie kolejka stoi od 18:00; kushikatsu, panierowane szaszłyki, w Shinsekai, dzielnicy retro wokół wieży Tsūtenkaku, piętnaście minut metrem, gdzie obowiązuje zasada: nigdy nie maczać dwa razy we wspólnym sosie.
Ze stacji Shin-Osaka Shinkansen dowozi do Himeji w 30 minut, za około 22€ od osoby w miejscu nierezerwowanym; z dworca Osaka szybki pociąg JR jedzie godzinę, za 10€. Walizki zostawcie w przechowalni na dworcu Osaka albo Shin-Osaka, tym, z którego pojedziecie na lotnisko, i wyjedźcie o 8:30: zamek otwiera o 9:00, a kolejki do donżonu w sezonie przekraczają godzinę po 11:00.
Zamek Himeji, Biała Czapla, to największy zamek Japonii i jeden z nielicznych oryginalnych: sześciopiętrowy donżon z drewna i białego tynku, zbudowany w 1609 roku, nigdy niezniszczony, na szczycie labiryntu murów i bram zaprojektowanego tak, żeby napastnik się w nim zgubił.
Wstęp kosztuje około 15€ od osoby, zwiedzanie trwa dwie godziny, w środku w skarpetkach, schody są strome, a sale puste: powodem wizyty jest więźba dachowa i widok z ostatniego piętra.
U stóp murów leży ogród Kōko-en: dziewięć japońskich ogrodów oddzielonych murami, z herbaciarnią nad stawem z karpiami. Z biletem łączonym zapłacicie 1€ więcej; na spacer po ogrodzie przeznaczcie 40 minut i zjedzcie obiad z węgorza morskiego, specjalności miasta, w ogrodowej restauracji.
Wróćcie do Osaki Shinkansenem na 13:30, odbierzcie walizki i jedźcie na lotnisko Kansai, zbudowane na sztucznej wyspie w zatoce: pociąg JR Haruka odjeżdża ze stacji Shin-Osaka i z dworca Osaka, 50 minut, około 18€; pociąg Nankai odjeżdża z Namby, 40 do 45 minut, 6€ do 9€.
Bądźcie na lotnisku trzy godziny przed lotem: kontrola bezpieczeństwa i paszportowa trwają na Kansai długo.
Siedmiodniowy Japan Rail Pass kosztuje na tej trasie więcej niż dwa Shinkanseny tej podróży razem z pociągami lokalnymi, a jego siedem dni nie pokrywa dziesięciu dni pobytu; nie obejmuje też Romancecara do Hakone ani pociągów Kintetsu do Nary. Kupujcie więc bilety pojedyncze, dzień wcześniej, a za pociągi lokalne płaćcie kartą Suica.
| Trasa | Pociąg | Czas | Cena |
|---|---|---|---|
| Tokio - Kamakura | JR Yokosuka | ~1h | ~6€ / os. |
| Shinjuku - Hakone-Yumoto | Romancecar Odakyu | 1h25 | Hakone Free Pass, ~40€ / os. |
| Odawara - Kioto | Shinkansen Hikari | 2h10 | ~85€ / os. |
| Kioto - Uji | JR Nara | 20 min. | ~2€ / os. |
| Kioto - Nara | Kintetsu ekspres z dopłatą | 35 min. | ~8€ / os. |
| Nara - Osaka-Namba | Kintetsu | 40 min. | ~4€ / os. |
| Shin-Osaka - Himeji | Shinkansen | 30 min. | ~22€ / os. |
| Osaka - lotnisko Kansai | JR Haruka lub Nankai | 45 do 50 min. | 6€ do 18€ / os. |
Piątego dnia, między Odawarą a Kioto, zarezerwujcie miejsce dzień wcześniej: walizkę o sumie wymiarów powyżej 160 cm zgłaszacie przy rezerwacji, na miejsce za ostatnim rzędem, inaczej zapłacicie karę na pokładzie. Walizka kabinowa mieści się nad siedzeniem.
Najprościej w ogóle nie wozić walizek ze sobą: wieczorem trzeciego dnia oddajcie duże walizki w recepcji hotelu w Tokio, z adresem hotelu w Kioto, gdzie odbierzecie je następnego wieczoru, i jedźcie do Hakone z torbą na jedną noc. Między Kioto, Narą a Osaką trasy są tak krótkie, że walizka jedzie z wami albo wyjeżdża w ten sam sposób dzień wcześniej.
| Co | Na który dzień | Czego wymaga program |
|---|---|---|
| Shibuya Sky | Dzień 2 | Godzina zachodu słońca, kilka dni wcześniej |
| Ryokan w Hakone | Dzień 4 | 3 do 6 miesięcy wcześniej, z kolacją; przyjazd przed 16:00 |
| Shinkansen Odawara - Kioto | Dzień 5 | Dzień wcześniej, miejsce E z widokiem na Fudżi, w razie potrzeby miejsce na duży bagaż |
| Hotel w Kioto, koniec marca, kwiecień i listopad | Dni 5 do 7 | 6 miesięcy wcześniej |
| Kolacja kaiseki w Kioto | Dzień 7 | 2 do 4 tygodni wcześniej, przez hotel |
| Shinkansen Shin-Osaka - Himeji | Dzień 10 | Dzień wcześniej albo miejsce nierezerwowane tego samego ranka |
Za resztę programu płacicie na miejscu: świątynie, chramy i zamki sprzedają bilety przy wejściu, często za gotówkę. Muzeum Ghibli i teamLab nie są w tym programie; jeśli wam zależy, zastąpcie nimi wieczór w Shinjuku drugiego dnia i zarezerwujcie je tak, jak opisuje strona „Co warto wiedzieć”.
| Pozycja | Średni budżet | Z większym budżetem |
|---|---|---|
| Hotele, 8 nocy | 1 000€ do 1 400€ | 2 200€ z Peninsulą i ryokanem w Kioto |
| Ryokan w Hakone, 1 noc z kolacją | 300€ do 450€ | 700€ z prywatną łaźnią |
| Pociągi i metro | ~400€ | ~450€ w wagonie Green, pierwszej klasie |
| Jedzenie, 10 kolacji i 10 obiadów | ~900€ | ~1 300€ z kaiseki i barem sushi |
| Zwiedzanie | ~120€ | ~200€ z teamLab i Shibuya Sky |
| Takkyubin, eSIM, różne | ~100€ | ~150€ |
| Razem we dwoje | ~3 200€ | ~5 000€ |
Około 3 200€ za dziesięć dni bez lotów, w hotelach średniej klasy, z nocą w ryokanie i posiłkami na przemian przy barach za 10€ i na kolacjach za 40€. Sama noc w Hakone to jedna dziesiąta budżetu: zarezerwujcie ją jako pierwszą.
Skreślcie noc w Narze, którą zwiedzicie z Kioto w pół dnia, i dzień w Kamakurze: w Tokio zostają dwie noce, w Hakone jedna, w Kioto trzy, w Osace jedna. Reszta pozostaje bez zmian, a do Himeji jedziecie nadal ostatniego ranka.
Dodajcie dwie noce w Hiroszimie po Osace, 1h30 Shinkansenem: Park Pamięci Pokoju i Kopuła Bomby Atomowej, potem wyspa Miyajima z torii w morzu, 40 minut promem i pociągiem; siedmiodniowy Japan Rail Pass znów się wtedy opłaca między Hakone a Hiroszimą.
Albo dodajcie noc nad jeziorem Kawaguchi, u stóp góry Fudżi, między Tokio a Hakone, żeby o świcie zobaczyć całą górę odbitą w wodzie, i dzień w Nikkō, mieście lakierowanych chramów w lesie, dwie godziny na północ od Tokio.
Jeśli loty do Osaki są tańsze albo wasze daty wypadają w Golden Week, odwróćcie podróż: Osaka, Nara, Kioto, Hakone, Tokio, z Shinkansenem z Kioto do Odawary i Romancecarem do Shinjuku. Do Himeji jedziecie wtedy pierwszego ranka, a ostatni dzień spędzacie w Tokio, blisko Narity, skąd LOT leci do Warszawy.
W Hakone możecie też spać w zwykłym hotelu ze wspólnymi łaźniami, za połowę ceny ryokanu, w Gōrze albo w Yumoto; a pętlę Hakone możecie objechać w jeden dzień z Tokio, z tym samym passem, jeśli wolicie nie zmieniać hotelu. Tracicie wtedy wieczór w yukacie, a zyskujecie czwartą noc w Tokio.
Japonia
Wybierz daty, a oferty największych serwisów rezerwacyjnych pojawią się obok siebie.
Porównuj na żywo oferty Booking, Expedia, Agoda i innych partnerów.
Japonia: znajdź swój hotel
Nie, chyba że dodacie Hiroszimę. Siedmiodniowy pass kosztuje więcej niż dwa Shinkanseny tej podróży (Odawara - Kioto i Himeji w obie strony) razem z pociągami lokalnymi, a jego siedem dni nie pokryłoby dziesięciu dni wyjazdu. Kupujcie bilety pojedyncze, w automatach albo w aplikacji kolei, a resztę płaćcie kartą Suica.
Nie: w tym programie świątynie, chramy i zamki sprzedają bilety przy wejściu, najczęściej za gotówkę. Wcześniej rezerwujecie tylko ryokan w Hakone, godzinę zachodu słońca na Shibuya Sky i kolację kaiseki w Kioto; muzeum Ghibli i teamLab, jeśli je dodacie, rezerwujecie na kilka tygodni wcześniej.
Oddajcie je poprzedniego wieczoru w recepcji hotelu w Tokio, która wyśle je przez takkyūbin: następnego wieczoru czekają w hotelu w Kioto, za około 15€ od walizki. Do Hakone jedziecie z torbą na jedną noc, a w Shinkansenie nie musicie rezerwować miejsca na duży bagaż.
To dobra długość na pierwszą podróż: dwa wielkie miasta, dwie dawne stolice i noc w górach, bez lotu krajowego. Na Hiroszimę, Kanazawę czy Alpy Japońskie liczcie po dwa dni więcej: zostawcie je na drugą podróż, zamiast skracać pobyt w Kioto o noc.