D1 Dzień 1: stare miasto, od Muzeum Archeologicznego do katedry
- D1·1Muzeum Archeologiczne Muzeum
- D1·2Piazza Bellini Plac
- D1·3Santa Chiara Kościół
- D1·4Cappella Sansevero Kościół
- D1·5San Gregorio Armeno Targ
- D1·6Duomo Kościół
Neapol zmieści się w czterech dniach, jeśli każdy ma swój teren: greckie miasto i jego uliczki pierwszego dnia, od Cappella Sansevero do Muzeum Archeologicznego; królewskie miasto i morze drugiego, od Teatro di San Carlo do Castel dell'Ovo; Herkulanum i krater Wezuwiusza trzeciego; wzgórza Vomero i zachód słońca w Marechiaro ostatniego. Dwa bilety kupcie przed wyjazdem, do Sansevero i na Wezuwiusza; resztę zdecydujecie na miejscu, między jedną a drugą kolejką przed pizzerią.
© autorzy OpenStreetMap
D1 Dzień 1: stare miasto, od Muzeum Archeologicznego do katedry
D2 Dzień 2: Toledo, Plebiscito i bulwar nad morzem
D3 Dzień 3: Herkulanum i krater Wezuwiusza
D4 Dzień 4: Vomero, Posillipo i Marechiaro
Muzeum Archeologiczne otwiera się o 9. Dwie i pół godziny wystarczy na najważniejsze: mozaiki z Pompejów na pierwszym piętrze, w tym bitwę Aleksandra, marmury z kolekcji Farnese na parterze i gabinet tajny, salę erotycznych fresków i przedmiotów z rzymskich willi, przy której niejedna para się uśmiechnie.
Zejdźcie potem via Santa Maria di Costantinopoli na piazza Bellini, gdzie pod placem widać fragment greckich murów, i zjedzcie smażoną pizzę u Di Matteo (via dei Tribunali 94), na stojąco.
Krużganek Santa Chiara, na początku Spaccanapoli, ma filary i ławki wyłożone żółtą i zieloną majoliką, w cieniu drzewek cytrynowych. Idźcie dalej ulicą do Cappella Sansevero, na zarezerwowaną godzinę: Chrystus w całunie Giuseppe Sanmartina, leżące ciało pod marmurowym całunem tak cienkim, że wydaje się przezroczysty. Liczcie czterdzieści minut, a potem babà u Scaturchia (piazza San Domenico Maggiore 19).
Wróćcie w górę przez via San Gregorio Armeno, ulicę pracowni szopek, otwartą cały rok i zatłoczoną w grudniu, aż do katedry, czyli Duomo świętego Januarego, której kaplica Skarbca przechowuje ampułkę z krwią świętego.
Aperitif pijcie w ogródku na piazza Bellini, w Intra Moenia (piazza Bellini 70), wśród studentów i księgarzy. Na kolację podajcie nazwisko przy drzwiach Gino e Toto Sorbillo (via dei Tribunali 32) i czekajcie na swoją kolej na ulicy: margherita kosztuje tam mniej niż 10€, a wieczór toczy się dalej pieszo po uliczkach.
Zacznijcie od ciepłej sfogliatelli w Sfogliatella Mary, przy wejściu do Galleria Umberto I (via Toledo 66), pasażu handlowego pod szklaną kopułą z końca XIX wieku. Naprzeciwko stoi Teatro di San Carlo, otwarty w 1737 roku, najstarszy wciąż działający teatr operowy w Europie, który zwiedza się z przewodnikiem w czterdzieści minut.
Potem piazza del Plebiscito, wielki półkolisty plac naprzeciw pałacu królewskiego, i kawa na stojąco w Gran Caffè Gambrinus (via Chiaia 1), pod sufitami z epoki belle époque.
Wróćcie w górę via Toledo i wejdźcie w uliczki, z których składa się Dzielnica Hiszpańska: szachownica stromych uliczek zbudowana w XVI wieku dla żołnierzy wicekróla, z praniem na balkonach, ulicznymi kapliczkami i muralem z Maradoną na placyku jego imienia. Na lunch smażone przekąski i mozzarella ze straganów targu Pignasecca, na górnym skraju dzielnicy.
Zejdźcie nad morze przez via Chiaia i via Partenope aż do Castel dell'Ovo, zamku na wysepce, i oglądajcie zachód słońca z falochronu Borgo Marinari, rybackiego porciku u jego stóp. Kolacja z rybą w porcie, w La Bersagliera (Borgo Marinari 10).
Na ostatni kieliszek przejdźcie bulwarem do Chiai: winiarnie przy vico Belledonne są otwarte do późna, a neapolitańczycy piją tam na stojąco, na ulicy.
Wsiądźcie do Circumvesuviany na dworcu przy piazza Garibaldi, do stacji Ercolano Scavi (~20 min.), i zejdźcie dziesięć minut pieszo do wykopalisk Herkulanum, otwieranych o 8.30. Mniejsze niż Pompeje, ale lepiej zachowane: piętrowe domy, belki i drzwi ze zwęglonego drewna, nienaruszone mozaiki. Dwie i pół godziny wystarczy; skończcie przy dawnych hangarach na łodzie nad dawnym brzegiem, gdzie znaleziono trzysta szkieletów.
Sprzed stacji Ercolano Scavi busy Vesuvio Express wjeżdżają w czterdzieści minut na parking pod wulkanem, na 1000 m. Stamtąd trzydziestominutowa ścieżka po popiele prowadzi na krawędź krateru, na sam Wezuwiusz, z całą zatoką w dole, od Neapolu po półwysep Sorrento. Bilet na krater, na konkretną godzinę, kupcie przez internet najpóźniej dzień wcześniej.
Wróćcie pociągiem około 17, prysznic, a potem w górę do Materdei, ludowej dzielnicy nad Muzeum Archeologicznym, na smażoną pizzę u Starity (via Materdei 27), pizzerii z filmu Złoto Neapolu Vittoria De Siki. Powrót taksówką albo metrem ze stacji Materdei.
Kolejka Centrale, która rusza z via Toledo, wjeżdża w pięć minut na Vomero, mieszkalną dzielnicę na wzgórzu. Dziesięć minut spacerem dalej stoi Castel Sant'Elmo, twierdza w kształcie gwiazdy z tarasem z widokiem dookoła miasta, od Wezuwiusza po Posillipo. Tuż poniżej Certosa di San Martino, dawny klasztor kartuzów, przechowuje osiemnastowieczne szopki neapolitańskie i ogród z widokiem na zatokę.
Na lunch rożek smażonych przekąsek we Friggitoria Vomero (via Domenico Cimarosa 44), dwa kroki od kolejki.
Zjedźcie kolejką Chiaia i przejdźcie przez park Villa Comunale do portu Mergellina, skąd odpływają statki na wyspy. Autobus 140 jedzie potem via Posillipo, wzdłuż willi, aż do Parco Virgiliano, parku na końcu cypla z widokiem na wysepkę Nisida, Procidę i Capri.
Zjedźcie taksówką, albo zejdźcie w dwadzieścia pięć minut, do Marechiaro, rybackiej osady u stóp Posillipo, z małym ukwieconym okienkiem nad wodą, które rozsławiła neapolitańska piosenka. Słońce zachodzi tu naprzeciw Capri; potem kolacja z rybą na tarasie Da Cicciotto (calata Ponticello a Marechiaro 32), zarezerwowana dzień wcześniej.
Pizzę je się bez rezerwacji, po odstaniu w kolejce, resztę w weekendy rezerwujcie dzień wcześniej. Historyczne pizzerie są na starym mieście, ryby na bulwarze i w Marechiaro.
Via dei Tribunali
Gino e Toto Sorbillo (nr 32) i Di Matteo (nr 94) na pizzę i pizzę smażoną; L'Antica Pizzeria da Michele (via Cesare Sersale 1), karta zaledwie kilku pizz, od 1870 roku.
Materdei i Sanità
Starita (via Materdei 27) na pizzę smażoną, Concettina ai Tre Santi (via Arena della Sanità 7 bis) na osiedlową pizzę w Sanità, ludowej dzielnicy na północ od centrum.
Mergellina
50 Kalò (piazza Sannazaro 201/B), pizza z wybranych mąk i produktów z Kampanii, tuż przy porcie statków na wyspy.
Ragù
Tandem (via Giovanni Paladino 51), na starym mieście: ragù duszone sześć godzin, z makaronem albo z chlebem do maczania.
Ryby
La Bersagliera (Borgo Marinari 10) u stóp Castel dell'Ovo, Da Cicciotto w Marechiaro, na tarasie nad wodą.
Cukiernie
Babà u Scaturchia (piazza San Domenico Maggiore 19), sfogliatella w Sfogliatella Mary (Galleria Umberto) i u Attanasia (vico Ferrovia 1), przy dworcu.
Aperitif zaczyna się około 19 i pije się go często na stojąco, na ulicy, ze spritzem albo kieliszkiem białego wina z Kampanii w ręku.
| Gdzie | Po co | Warto wiedzieć |
|---|---|---|
| Gran Caffè Gambrinus, via Chiaia 1 | Kawa pod sufitami z epoki belle époque | Przy stoliku drożej niż przy barze |
| Intra Moenia, piazza Bellini | Kieliszek w ogródku na placu studentów | Gwarno do 1 w nocy |
| Vico Belledonne, Chiaia | Aperitif na stojąco, na ulicy | Tłoczno w piątki i soboty po 21 |
| L'Antiquario, via Vannella Gaetani 2 | Koktajle w przyciemnionym barze, przy jazzie | Mały, w weekend rezerwujcie |
| Borgo Marinari | Spritz u stóp Castel dell'Ovo o zachodzie słońca | Ogródki restauracji w porcie |
Teatro di San Carlo
Opera i balet od jesieni do wiosny, w czerwono-złotej sali z lożami aż pod sufit.
Napoli Sotterranea
Zwiedzanie z przewodnikiem greckich cystern i korytarzy pod starym miastem, 40 m pod ziemią (piazza San Gaetano 68).
Galleria Borbonica
Dziewiętnastowieczny królewski tunel pod wzgórzem Pizzofalcone, w czasie wojny schron, z zaparkowanymi w nim do dziś starymi autami (vico del Grottone 4).
Jazz
Bourbon Street (via Vincenzo Bellini 52), przy piazza Bellini, z koncertami prawie co wieczór.
Mecz Napoli
Na stadionie Diego Armando Maradona, w dzielnicy Fuorigrotta: pasja, którą warto zobaczyć raz, bilety imienne, przy wejściu sprawdzają dokument.
Nocne życie Neapolu toczy się bardziej na ulicy niż w klubach: uliczki Chiai wokół vico Belledonne to bary, w których spotykają się trzydziestolatkowie, piazza Bellini i largo San Giovanni Maggiore przyciągają studentów. Latem wieczory przenoszą się na tarasy Posillipo i nadmorskiego bulwaru.
| Cel | Jak dojechać | Podróż | Dlaczego warto |
|---|---|---|---|
| Pompeje | Circumvesuviana do Pompei Scavi | ~40 min. | Całe rzymskie miasto pod popiołem, osobny dzień |
| Procida | Szybki statek z Molo Beverello | ~40 min. | Pastelowe domy portu Corricella, spokojniej niż na Capri |
| Capri | Szybki statek z Molo Beverello | ~50 min. | Piazzetta, ogrody Augusta i skały Faraglioni |
| Wybrzeże Amalfitańskie | Circumvesuviana do Sorrento, potem autobus albo statek | 2h do 2h30 | Positano i Amalfi, lepiej z noclegiem na miejscu |
| Caserta | Pociąg regionalny z dworca głównego | ~40 min. | Pałac królewski Burbonów i jego 3 km ogrodów |
Neapol
Wybierz daty, a oferty największych serwisów rezerwacyjnych pojawią się obok siebie.
Porównuj na żywo oferty Booking, Expedia, Agoda i innych partnerów.
Neapol: znajdź swój hotel
Dwa dni wystarczą na stare miasto, Cappella Sansevero, Muzeum Archeologiczne i bulwar do Castel dell'Ovo. Trzeba będzie zrezygnować z Herkulanum, Pompejów i Wezuwiusza: dodajcie trzeci dzień, jeśli możecie.
Pizzę margheritę i marinarę, pizzę smażoną, sfogliatellę i babà, niedzielne ragù i świeżą mozzarellę z mleka bawolic. Pizzę jedzcie w historycznych pizzeriach centrum, ryby w Borgo Marinari albo w Marechiaro.
Tak. Wejścia są co kwadrans i w sezonie często wyprzedane na cały dzień: rezerwujcie tydzień lub dwa wcześniej i unikajcie wtorku, kiedy kaplica jest zamknięta.
Circumvesuviana odjeżdża z dworca przy piazza Garibaldi: do Herkulanum dwadzieścia minut, do Pompejów czterdzieści. Na Wezuwiusza dojedziecie busem z Ercolano Scavi, z biletem na krater kupionym przez internet najpóźniej dzień wcześniej.
W Marechiaro, u stóp Posillipo, naprzeciw Capri; z falochronu Borgo Marinari, u stóp Castel dell'Ovo; i z tarasu Castel Sant'Elmo, ponad całym miastem.