D1 Dzień 1: Neapol, Spaccanapoli i nabrzeże
- D1·1Spaccanapoli Dzielnica
- D1·2Kaplica Sansevero Muzeum
- D1·3Katedra w Neapolu Kościół
- D1·4Via Toledo Dzielnica
- D1·5Piazza del Plebiscito Plac
- D1·6Castel dell'Ovo Zamek
Na pięć dni na Wybrzeżu Amalfi wyruszcie z Neapolu i jedźcie w jedną stronę, z Sorrento do Amalfi. Pierwszą noc spędźcie w Neapolu, zwiedzając go pieszo; drugiego ranka odbierzcie samochód i jedźcie do Pompejów, a na noc do Sorrento; potem jedźcie SS163, drogą wybrzeża wykutą w klifie, do Positano, a na koniec spędźcie dwie noce w Amalfi, skąd ostatniego ranka wjedziecie do Ravello. Do Amalfi przejedziecie około stu kilometrów, nigdy więcej niż półtorej godziny dziennie, a samochód oddacie na lotnisku w Neapolu rano w dniu wylotu.
© autorzy OpenStreetMap
D1 Dzień 1: Neapol, Spaccanapoli i nabrzeże
D2 Dzień 2: samochód, Pompeje i Sorrento
D3 Dzień 3: Sorrento, potem drogą wybrzeża do Positano
D4 Dzień 4: Positano, Praiano, fiord Furore i Amalfi
D5 Dzień 5: Ravello, Atrani i ostatni wieczór w Amalfi
| Dzień | Etapy dnia | Droga | Nocleg w |
|---|---|---|---|
| Dzień 1 | Neapol | Bez jazdy | Neapol |
| Dzień 2 | Pompeje, Sorrento | 55 km, 1h30 | Sorrento |
| Dzień 3 | Sorrento, Sant'Agata sui Due Golfi, Positano | 20 km, 50 min | Positano |
| Dzień 4 | Positano, Praiano, Furore, Conca dei Marini, Amalfi | 18 km, 50 min | Amalfi |
| Dzień 5 | Ravello, Atrani, Amalfi | 15 km, 40 min | Amalfi |
| Razem | 108 km, 3h50 |
Jak dojechać i kiedy jechać: Kiedy jechać i Jak dojechać.
Lotnisko Neapol-Capodichino leży 6 km od centrum: autobus Alibus dojeżdża na dworzec główny w dwadzieścia minut, a do portu, na piazza Municipio, w trzydzieści pięć (5€ od osoby, odjazd co dwadzieścia minut); taksówka ma stałą stawkę do centrum, około 20€ do 25€, potwierdźcie ją przed wejściem do auta. Neapol zwiedzajcie pieszo i metrem, a samochód odbierzcie jutro.
Spaccanapoli to prosta ulica, która przecina centrum historyczne ze wschodu na zachód, najpierw jako via Benedetto Croce, potem via San Biagio dei Librai: barokowe kościoły, sklepy z szopkami przy via San Gregorio Armeno i sfogliatella, ciastko z warstwowego ciasta z ricottą, u Scaturchio (piazza San Domenico Maggiore 19).
W połowie drogi, w kaplicy Sansevero, znajduje się Chrystus pod całunem, marmurowa rzeźba, której welon wygląda jak mokry: zarezerwujcie godzinę wejścia trzy tygodnie wcześniej, sala jest mała, a kaplica jest zamknięta we wtorki.
Katedra w Neapolu przy via Duomo mieści kaplicę skarbca San Gennaro, patrona miasta, którego krew przechowywana w ampułce ma trzy razy w roku przechodzić w stan płynny; wstęp do katedry jest wolny, skarbiec jest płatny.
Potem idźcie w górę via dei Tribunali, ulicą pizzerii: u Sorbillo (nr 32) kolejka ustawia się już o 19:00, Di Matteo (nr 94) podaje pizzę złożoną na cztery, do zjedzenia na stojąco.
Zejdźcie via Toledo, ulicą sklepów, z Quartieri Spagnoli wspinającymi się po prawej, aż do piazza del Plebiscito, placu w kształcie półkola między pałacem królewskim a kościołem San Francesco di Paola. Wypijcie kawę w Gambrinus (via Chiaia 1), zabytkowej kawiarni przy placu, a potem idźcie na nabrzeże.
Dojdźcie do Castel dell'Ovo, zamku na wysepce, groblą Borgo Marinari, gdzie rybne restauracje mają swoje tarasy; potem przejdźcie na zachód po lungomare Caracciolo, zamkniętym dla samochodów, z widokiem na Wezuwiusz.
Zjedzcie kolację w Tandem (via Paladino 51), gdzie neapolitańskie ragù dusi się sześć godzin, albo w Nennelli (piazza Carità 22), trattorii, która powstała w Quartieri Spagnoli i w której kelnerzy obsługują śpiewając; przyjdźcie wcześnie, około 19:30: Tandem ma tylko kilka stolików, a Nennella nie przyjmuje rezerwacji.
Dworzec główny w Neapolu to pierwszy adres: wypożyczalnie skupiają się wokół niego, przy piazza Garibaldi i via Galileo Ferraris, albo na lotnisku, dokąd autobus Alibus dojeżdża z dworca w dwadzieścia minut. Weźcie najmniejsze auto z oferty, miejskie, i odmówcie vana nawet za darmo: na drodze wybrzeża będziecie mijać autobusy o kilka centymetrów. Z dworca na autostradę A3 jest dziesięć minut przez corso Arnaldo Lucci.
Pompeje są 25 km dalej, zjazd Pompei Ovest; prywatne parkingi przy via Villa dei Misteri, u wejścia Porta Marina, biorą około 3€ za godzinę. Wejdźcie o otwarciu, o 9:00, z biletem na konkretną godzinę kupionym w internecie (około 18€ od osoby).
W trzy godziny zobaczycie forum, termy stabiańskie, Dom Fauna, lupanar i amfiteatr. Weźcie wodę i kapelusz: na terenie wykopalisk prawie nie ma cienia.
Na koniec Willa Misteriów, dziesięć minut pieszo od Porta Marina przez via delle Tombe: jej czerwone freski o misteriach dionizyjskich są najlepiej zachowane w całych Pompejach, a grupy rzadko tu docierają.
Wróćcie na A3 do Castellammare di Stabia, potem SS145 wzdłuż zatoki przez Vico Equense: 28 km i prawie godzina, bo droga przecina kolejne miasteczka. Sorrento stoi na tufowym klifie nad morzem: zostawcie auto na parkingu hotelu albo na parcheggio Achille Lauro (via Correale), pięć minut od piazza Tasso, głównego placu, i zapomnijcie o nim do jutra.
Przed kolacją przejdźcie do villa Comunale, parku na skraju klifu, nad portem w Sorrento, Marina Piccola, skąd odpływają promy na Capri i do Positano: to najlepsze miejsce w mieście, żeby zobaczyć Wezuwiusz po drugiej stronie zatoki.
Zejdźcie pieszo do Marina Grande, rybackiej osady pod klifem, przez via Sopra le Mura i dziesięć minut schodów: łodzie wyciągnięte na piasek, restauracje tuż nad wodą. Kolacja u Da Emilia (via Marina Grande 62), otwartej od 1947 roku, na gnocchi alla sorrentina i rybę dnia, potem lody u Davide (via Padre Reginaldo Giuliani 39) w drodze powrotnej.
O 9:00, zanim przyjadą autokary, via San Cesareo należy jeszcze do mieszkańców Sorrento: wąska ulica cytryn, limoncello (Limonoro pod nr 49 destyluje własne) i intarsji, rzemiosła tego miasta. Na jej końcu krużganek San Francesco, XIV-wieczny dziedziniec klasztorny z arkadami zarośniętymi bugenwillą, dostępny bez biletu; w soboty odbywają się tu śluby, w inny dzień będziecie mieli go dla siebie.
Wyjedźcie z Sorrento około południa przez via Capo, potem SS145, która wspina się do Sant'Agata sui Due Golfi, wioski na grzbiecie z widokiem na obie zatoki, neapolitańską i Salerno: zatrzymajcie się na dziesięć minut na punkcie widokowym przy klasztorze Deserto, a potem skręćcie na SS163, drogę Wybrzeża Amalfi.
Dwanaście kilometrów zakrętów nad morzem do Positano, 35 minut bez ruchu, dwa razy tyle w letnią niedzielę: trzymajcie się prawej, przepuszczajcie autobusy SITA i zatrzymujcie się tylko na urządzonych punktach widokowych.
Positano zobaczycie z drogi: schody pastelowych domów schodzące aż do morza. Samochód nie dojedzie dalej niż na górę miasteczka: zostawcie go na parkingu hotelu albo na parcheggio Mandara lub Di Gennaro przy viale Pasitea, latem 8€ do 10€ za godzinę, i zejdźcie pieszo via dei Mulini, wzdłuż sklepów z lnem i sandałami szytymi na miarę.
Spiaggia Grande to szara żwirowa plaża u stóp miasteczka, a tuż za nią kościół Santa Maria Assunta z kopułą z zielono-żółtej majoliki: leżak kosztuje około 25€ do 30€ za dzień, a bezpłatna część, po lewej patrząc na morze, w zupełności wystarczy na kąpiel.
Na zachód słońca wróćcie na taras Franco's Bar (via Cristoforo Colombo 30), bez rezerwacji, na spritz naprzeciw miasteczka, które zapala światła.
Zjedzcie kolację u Da Vincenzo (viale Pasitea 172), rodzinnej restauracji od 1958 roku, na makaron z owocami morza: zarezerwujcie stolik telefonicznie. Albo zjedzcie na plaży w Chez Black (via del Brigantino 19) pizzę i małże, niemal z nogami w wodzie.
O 8:00, zanim przypłyną promy, wypijcie kawę na placu przy kościele, a potem idźcie na zachód ścieżką wzdłuż klifu, via Positanesi d'America: w dziesięć minut dojdziecie do plaży Fornillo, mniejszej i spokojniejszej od głównej. Wróćcie tą samą drogą, zanim promy z Sorrento wysadzą pasażerów, około 10:30.
Praiano, 6 km dalej, jest spokojniejsze niż Positano: bez centrum, domy na zboczu i kościół San Gennaro z majolikową kopułą nad tarasowym placem naprzeciw Positano. Zjedzcie obiad w Marina di Praia, zatoczce pod wioską, w Il Pirata, na tarasie na skałach: zarezerwujcie stolik.
Trzy kilometry dalej droga przekracza mostem fiord Furore: szczelinę w klifie, kilka rybackich domów i kieszonkową plażę na dnie, do której schody po prawej stronie mostu prowadzą w dziesięć minut. Parking to kilka miejsc przy drodze; jeśli wszystkie są zajęte, jedźcie dalej: fiord zobaczycie z mostu, przejeżdżając.
Tuż przed Amalfi, w Conca dei Marini, zwiedźcie łodzią Grotę Szmaragdową: dziesięć minut na wodzie, którą światło wpadające od dna barwi na zielono. Winda zjeżdża od drogi, parking jest obok; to grota morska mniej znana niż Błękitna Grota na Capri, i bez jej kolejki.
W Amalfi zaparkujecie łatwiej niż w Positano: parking Luna Rossa na wschodnim wjeździe do miasteczka albo parking w porcie, przy piazza Flavio Gioia, liczcie 5€ do 6€ za godzinę. Piazza Duomo jest trzy minuty dalej: katedrę Sant'Andrea, ze schodami o 62 stopniach i fasadą w pasy, zwiedzicie, wchodząc przez Krużganek Raju, dziedziniec o splecionych łukach w arabskim stylu (około 3€).
W Pasticceria Pansa (piazza Duomo 40), otwartej od 1830 roku, spróbujcie delizia al limone. Pod koniec dnia wykąpcie się na plaży w Amalfi, przed portem, a potem zjedzcie kolację w Trattoria da Gemma (via Fra Gerardo Sasso 11), domu z 1872 roku, na zupę rybną dla dwojga, latem z rezerwacją tydzień wcześniej.
Ravello leży 7 km nad Amalfi, przy SS373, która wspina się serpentynami od Atrani, dwadzieścia minut; wyjedźcie o 8:30, podziemny parking przy piazza Duomo (około 3€ za godzinę) zapełnia się koło 10:00. Miasteczko leży 350 metrów nad morzem, bez plaży i bez sklepów z sandałami: wille, ogrody i cisza.
Villa Rufolo przy placu podsunęła Wagnerowi zaczarowany ogród z opery Parsifal: jej ukwiecone tarasy leżą 300 metrów nad morzem (około 8€). Dziesięć minut uliczkami dalej Villa Cimbrone ma Taras Nieskończoności, balustradę z marmurowych popiersi nad przepaścią (około 10€).
Zjedzcie obiad w Cumpà Cosimo (via Roma 44), rodzinnej trattorii, gdzie domowy makaron podają jako talerz degustacyjny, kilka sosów naraz.
Zjedźcie do Atrani, kilometr od Amalfi, i zostawcie samochód przy drodze: kieszonkowy placyk pod arkadami, plaża wciśnięta między dwa klify i schody pnące się między białymi domami. To jedna z najmniejszych gmin Włoch, a autokary się tu nie zatrzymują; do Amalfi wrócicie pieszo w kwadrans, przejściem wzdłuż morza.
Na koniec przejdźcie ścieżką młynów w górę doliny Ferriere od Muzeum Papieru (via delle Cartiere), wzdłuż potoku i ruin papierni, które przyniosły Amalfi fortunę: godzina w obie strony, w cieniu, przed plażą i ostatnią kolacją w porcie. Zatankujcie w Amalfi albo w Vietri, na drodze powrotnej stacje są rzadkie.
Lotnisko w Neapolu jest 70 km i 1h30 drogi stąd, przez Vietri sul Mare i autostradę A3, wschodnie wyjście z wybrzeża, szersze niż SS163 w stronę Sorrento: wyjedźcie trzy godziny przed lotem.
Przy locie po 16:00 zatrzymajcie się w Herkulanum, zasypanym mieście mniejszym i lepiej zachowanym niż Pompeje, dwie godziny zwiedzania po drodze (zjazd Ercolano), albo wjedźcie na Wezuwiusz: z parkingu, na wysokości 1000 metrów, czeka was trzydzieści minut marszu do krateru, z biletem na godzinę kupionym dzień wcześniej.
Wybierz miejsce odbioru i daty: oferty wypożyczalni pojawią się obok siebie.
Porównuj na bieżąco wypożyczalnie na Kayak: Hertz, Avis, Europcar, Sixt i inne.
Auto miejskie kosztuje 40€ do 65€ za dzień w czerwcu, przy rezerwacji miesiąc wcześniej; wybierzcie najmniejsze, Fiata Pandę albo 500, i automatyczną skrzynię, jeśli ruszanie pod górę was niepokoi: na tej drodze nie ma metra płaskiego. Wykupcie ubezpieczenie zerujące udział własny: zarysowane boki to na wybrzeżu częsta rzecz.
Polskie prawo jazdy wystarcza, bez międzynarodowego. Karta kredytowa na nazwisko kierowcy jest wymagana jako kaucja, karty debetowe wypożyczalnie często odrzucają; sprawdźcie limit na karcie przed wyjazdem, blokada sięga kilkuset euro.
SS163 Amalfitana biegnie przez około pięćdziesiąt kilometrów, od wzgórz Sorrento do Vietri sul Mare, wykuta w klifie: jeden pas w każdą stronę, zakręty bez widoczności i autobusy SITA, które zajmują całą szerokość, trąbią przed każdym łukiem i mają faktyczne pierwszeństwo. Trzymajcie się prawej, nigdy nie wyprzedzajcie, przepuszczajcie skutery i zatrzymujcie się tylko na urządzonych punktach widokowych: postój na jezdni blokuje całą drogę.
| Etap | Parking | Cena | Pieszo |
|---|---|---|---|
| Pompeje | Parkingi prywatne, via Villa dei Misteri | ~3€ / h | 3 min. do Porta Marina |
| Sorrento | Achille Lauro, via Correale | 2€ do 3€ / h | 5 min. do piazza Tasso |
| Positano | Mandara albo Di Gennaro, viale Pasitea | 8€ do 10€ / h | 10 min. do plaży, schodami |
| Praiano | Przy drodze, mało miejsc | Parkomat | Zależnie od miejsca |
| Amalfi | Luna Rossa albo port, piazza Flavio Gioia | 5€ do 6€ / h | 3 min. do katedry |
| Ravello | Piazza Duomo, podziemny | ~3€ / h | 1 min. do Villa Rufolo |
| Atrani | Przy drodze, SS163 | Parkomat | 5 min. do placu |
Hotele w Positano i Amalfi, które mają parking albo obsługę parkingową, liczą za to osobno: zapytajcie o cenę przy rezerwacji pokoju i podajcie godzinę przyjazdu. Parkomaty w miasteczkach przyjmują kartę, przy drodze rzadko.
Centra Neapolu, Sorrento, Positano i Amalfi to strefy ograniczonego ruchu (ZTL), pilnowane kamerami: samochód zatrzymuje się na parkingach u wjazdu, a mandat przychodzi wiele miesięcy później przez wypożyczalnię, z jej prowizją. Jedyne opłaty na trasie to A3 między Neapolem a Castellammare i w drodze powrotnej od Vietri, po kilka euro za każdym razem.
Zatankujcie w Neapolu, Castellammare albo Vietri: na SS163 stacje policzycie na palcach jednej ręki, a w porze obiadu są zamknięte. Dopuszczalny poziom alkoholu za kierownicą to 0,5 promila, czyli kieliszek wina do posiłku dla osoby prowadzącej.
| Co | Na kiedy | Kiedy rezerwować | Cena |
|---|---|---|---|
| Kaplica Sansevero, Neapol | Dzień 1 | 3 tygodnie przed | ~12€ / pers. |
| Samochód, dworzec albo lotnisko w Neapolu | Dni 2 do 6 | 1 miesiąc przed | 40€ do 65€ / dzień |
| Pompeje, bilet na godzinę | Dzień 2 | 1 tydzień przed | ~18€ / pers. |
| Kolacja u Da Gemma, Amalfi | Dzień 4 | 1 tydzień przed | ~60€ / pers. |
| Villa Rufolo, Villa Cimbrone | Dzień 5 | Na miejscu | 8€ do 10€ / pers. |
| Krater Wezuwiusza | Powrót | Dzień przed | ~12€ / pers. |
Kaplica Sansevero to jedyne miejsce, które rezerwujecie tygodnie wcześniej, bo sala jest mała. Pompeje i Wezuwiusz sprzedają bilety na konkretną godzinę, latem rano wyprzedane; restauracje na wybrzeżu przyjmują rezerwacje telefonicznie albo przez swoją stronę, a tydzień wcześniej wystarczy, poza sierpniem.
| Pozycja | Budżet średni | Z lekkim zapasem |
|---|---|---|
| Samochód, 4 dni | 180€ do 260€ | 320€ z automatyczną skrzynią |
| Paliwo, opłaty, parkingi | ~150€ | ~200€ z parkingiem hotelowym w Positano |
| Hotele, 5 nocy | 900€ do 1 300€ | 3 000€ z pokojami z widokiem na morze |
| Posiłki, 5 kolacji i 5 obiadów | ~500€ | ~750€ z dwiema rybnymi kolacjami na tarasie |
| Zwiedzanie, promy, leżaki | ~150€ | ~250€ z grotą i rejsem łodzią |
| Razem we dwoje | ~2 100€ | ~4 400€ |
Opuśćcie noc w Sorrento: odbierzcie samochód drugiego ranka, zwiedźcie Pompeje i zjedźcie do Positano przez SS145 i SS163, 1h30 od wykopalisk. Reszta bez zmian; Sorrento zwiedźcie któregoś ranka, przypływając promem z Positano, albo zostawcie je na inny raz.
Dodajcie Capri z Sorrento: prom płynie dwadzieścia minut, a jeden dzień wystarczy na ogrody Augusta, via Krupp widzianą z góry i wyciąg krzesełkowy z Anacapri na Monte Solaro; samochód zostawcie na parkingu w Sorrento: w sezonie auta przyjezdnych nie mają wstępu na wyspę. Albo przeznaczcie ten dzień na drogę powrotną: rano Herkulanum, po południu krater Wezuwiusza i ostatnia noc w Neapolu blisko lotniska.
Wybrzeże zwiedzicie też bez auta, a latem jest to nawet prostsze. Pociąg Campania Express, kursujący w sezonie, albo Circumvesuviana, podmiejska kolej z Neapolu, dojeżdża do Pompejów w 35 minut, a do Sorrento w 50 do 70 (około 15€ i 4€).
Z Sorrento promy obsługują Positano i Amalfi od kwietnia do października, 30 do 50 minut, 15€ do 25€ za przejazd, a autobus SITA jedzie tą samą trasą za kilka euro, wolniej i czasem bez wolnych miejsc. Śpijcie w Sorrento, potem w Amalfi, a Positano i Ravello zwiedzajcie promem i autobusem. Co tracicie: swobodę zatrzymania się w Sant'Agata, w Praiano i przy fiordzie Furore, dokąd dojeżdża tylko autobus SITA.
Od listopada do marca Positano i Amalfi częściowo się zamykają, a promy przestają kursować: zostawcie sobie Neapol, Pompeje, Herkulanum i Sorrento, które żyją cały rok, i zróbcie wybrzeże w jeden dzień samochodem z Sorrento.
Wybrzeże Amalfitańskie
Wybierz daty, a oferty największych serwisów rezerwacyjnych pojawią się obok siebie.
Porównuj na żywo oferty Booking, Expedia, Agoda i innych partnerów.
Wybrzeże Amalfitańskie: znajdź swój hotel
Z Sorrento do Amalfi, jak tutaj, samochód jedzie od strony morza: widok ma pasażer, a punkty widokowe są po waszej stronie, łatwo na nie zjechać. W drugą stronę jedziecie od strony skały, spokojniej dla kogoś, kto nie lubi przepaści; do Neapolu wracacie wtedy przez Sorrento, dłużej niż przez Vietri i autostradę.
Tak: zasada dotyczy tablicy, nie kierowcy, a wypożyczalnia nie wybiera tablicy, którą wam wyda. W niektórych latach goście hoteli na wybrzeżu byli z niej zwolnieni, z rezerwacją w ręku; sprawdźcie przed wyjazdem daty i wyjątki na dany rok, a jeśli wasz dzień wypadnie źle, zostawcie auto na parkingu i płyńcie promem.
Tak, jeśli śpicie w Sorrento, a potem w Amalfi: pociąg łączy Neapol z Pompejami i Sorrento, a dalej promy i autobusy SITA obsługują Positano, Amalfi i Ravello. Tracicie wtedy swobodne postoje w Sant'Agata sui Due Golfi, w Praiano i przy fiordzie Furore, dokąd dojeżdża tylko autobus SITA.
Dodajcie Capri z Sorrento, dwadzieścia minut promem, a samochód zostawcie na parkingu. Albo przeznaczcie ten dzień na drogę powrotną: rano Herkulanum, po południu krater Wezuwiusza i ostatnia noc w Neapolu.