D1 Dzień 1: Duomo, galeria i La Scala
- D1·1Duomo Kościół
- D1·2Museo del Novecento Muzeum
- D1·3Galeria Wiktora Emanuela II Zabytek
- D1·4Teatro alla Scala Zabytek
Godzina wejścia na Ostatnią Wieczerzę wyznacza resztę planu: zarezerwujcie ją najpierw, a wokół niej ułóżcie tarasy Duomo, Pinakotekę na Brerze i aperitivo nad Navigli. Dwa dni wystarczą na Duomo, La Scalę, Ostatnią Wieczerzę, Castello Sforzesco i wieżowce Porta Nuova; trzeci dodaje Brerę, Bibliotekę Ambrozjańską i kanały, a czwartego dnia jedziecie pociągiem i płyniecie statkiem nad jezioro Como. Nie zaczynajcie w poniedziałek: Ostatnia Wieczerza, Pinakoteka i Ambrozjańska są wtedy zamknięte.
© autorzy OpenStreetMap
D1 Dzień 1: Duomo, galeria i La Scala
D2 Dzień 2: Ostatnia Wieczerza, Sant'Ambrogio i Castello
D3 Dzień 3: Brera, Ambrozjańska i Navigli
D4 Dzień 4: jezioro Como, Varenna i Bellagio
Zacznijcie od nawy Duomo zaraz po otwarciu, przed wycieczkami: pięćdziesiąt dwa filary, witraże od XV do XX wieku i posąg obdartego ze skóry świętego Bartłomieja, który nosi ją przerzuconą przez ramię. Potem wjedźcie windą albo wejdźcie schodami na tarasy: chodzicie po marmurowym dachu, między iglicami i posągami, aż do stóp złotej Madonniny.
Bilet łączony obejmuje katedrę, tarasy i muzeum katedralne w sąsiednim Palazzo Reale, gdzie wystawiono oryginalne posągi zdjęte z dachu: liczcie godzinę na muzeum, jeśli nogi pozwolą po wejściu na górę.
Na lunch zjedzcie panzerotto u Luiniego (via Santa Radegonda 16), na stojąco na ulicy jak mediolańczycy, albo usiądźcie w Giacomo Arengario, restauracji na ostatnim piętrze Museo del Novecento, naprzeciw iglic Duomo. Samo muzeum pokazuje włoską sztukę XX wieku, a jego spiralna rampa prowadzi do przeszklonej sali z widokiem na plac.
Potem przejdźcie przez Galerię Wiktora Emanuela II, jej szklany krzyż i kopułę z 1877 roku: pośrodku, zgodnie z tradycją, obróćcie się na pięcie postawionej na mozaice z bykiem, żeby wrócić do Mediolanu. Po drugiej stronie otwiera się piazza della Scala; w muzeum Teatro alla Scala często możecie zobaczyć salę z loży, jeśli akurat nie ma próby.
Na aperitivo idźcie do Camparino (piazza del Duomo 21), przy barze z 1915 roku u wejścia do galerii, a potem na przedstawienie w La Scali, jeśli macie rezerwację. Jeśli nie, zjedzcie kolację w Trattoria Milanese (via Santa Marta 11), dziesięć minut pieszo, gdzie risotto z szafranem i osso buco podają od 1933 roku: zarezerwujcie kilka dni wcześniej.
Stawcie się przy Santa Maria delle Grazie kwadrans przed swoją godziną: macie piętnaście minut przed Ostatnią Wieczerzą Leonarda da Vinci, w małej grupie, w klasztornym refektarzu, do którego wchodzicie przez dwie śluzy chroniące fresk przed wilgocią. Spójrzcie też na przeciwległą ścianę, na Ukrzyżowanie Montorfana, którego prawie nikt nie zauważa.
Potem zejdźcie corso Magenta do San Maurizio al Monastero Maggiore, kościoła w całości pokrytego freskami z XVI wieku, z bezpłatnym wstępem, i dalej do bazyliki Sant'Ambrogio z ceglanym atrium i dwiema dzwonnicami, założonej w IV wieku przez biskupa Ambrożego, patrona miasta. Na przerwę zajdźcie do cukierni Marchesi (via Santa Maria alla Porta 11/a), otwartej w 1824 roku.
Przejdźcie potem pod Castello Sforzesco, twierdzę książąt Mediolanu: na dziedzińce wejdziecie za darmo, a w muzeach zamku jest Pietà Rondanini, ostatnia rzeźba Michała Anioła, nad którą pracował jeszcze kilka dni przed śmiercią. Za zamkiem rozciąga się park Sempione z trawnikami i stawem, aż po Łuk Pokoju: zarezerwujcie sobie godzinę w cieniu platanów.
Pojedźcie metrem M2 z Lanzy na Garibaldi, do Porta Nuova: piazza Gae Aulenti z fontannami i szklanymi wieżowcami, a dalej Bosco Verticale, dwa budynki porośnięte drzewami, wieczorem podświetlone. Wypijcie drinka na dachu Ceresio 7 (via Ceresio 7), między dwoma basenami, z wcześniejszą rezerwacją, a potem zjedzcie kolację w Isoli, w Ratanà (via Gaetano de Castillia 28), gdzie podają kuchnię mediolańską w nowym wydaniu.
Wejdźcie do Pinakoteki Brera zaraz po otwarciu, o 8.30: Martwy Chrystus Mantegni, Zaślubiny Marii Rafaela i Pocałunek Hayeza, obraz, który Włosi wysyłają zakochanym na pocztówkach. Liczcie dwie godziny, a potem przejdźcie za pałac do bezpłatnego ogrodu botanicznego Brery, z cieplarniami i miłorzębami.
Pospacerujcie potem via Fiori Chiari i via Madonnina, między galeriami i antykwariatami, i zjedzcie lunch w Trattoria Torre di Pisa (via Fiori Chiari 21), trattorii mieszkańców dzielnicy, z daniami toskańskimi i mediolańskimi.
Dziesięć minut pieszo od Duomo Biblioteka Ambrozjańska kryje pinakotekę: Kosz owoców Caravaggia, karton Szkoły Ateńskiej Rafaela i karty Kodeksu Atlantyckiego Leonarda. Liczcie półtorej godziny; w poniedziałki jest zamknięta.
Zejdźcie potem via Torino i corso di Porta Ticinese do kolumn San Lorenzo, szesnastu rzymskich kolumn w rzędzie przed bazyliką, na których schodach mediolańczycy przesiadują wieczorami. Na końcu ulicy neoklasyczna Porta Ticinese wyznacza wejście do dzielnicy kanałów.
Wypijcie aperitivo przy Darsenie, dawnym porcie miasta, a potem przejdźcie nabrzeżem Naviglio Grande do vicolo dei Lavandai, dawnej pralni, gdzie praczki szorowały bieliznę na kamieniach, które wciąż tam leżą. Zjedzcie kolację w Al Pont de Ferr (Ripa di Porta Ticinese 55), nad kanałem, a na koniec wypijcie koktajl w Mag Cafè (Ripa di Porta Ticinese 43).
Wsiądźcie przed 9.00 na dworcu Centrale do pociągu regionalnego w kierunku Lecco i Sondrio albo Tirano: dojeżdża do stacji Varenna na wschodnim brzegu jeziora w około godzinę, bez rezerwacji. Ze stacji zejdźcie pieszo do miasteczka ścieżką wzdłuż brzegu i wsiądźcie na statek do Bellagio, na cyplu między dwiema odnogami jeziora: rejs trwa piętnaście minut.
W Bellagio wejdźcie schodkowymi uliczkami pod górę, a potem idźcie brzegiem na południe do ogrodów Villa Melzi, otwartych od końca marca do października: trawniki nad wodą, azalie i pawilon naprzeciw jeziora, kwadrans pieszo brzegiem od przystani.
Zjedzcie obiad na tarasie nad jeziorem w Bellagio i wróćcie statkiem do Varenny. Zwiedźcie ogrody Villa Monastero, dawnego klasztoru przerobionego na willę, z palmami i cytrusami na tarasach wzdłuż brzegu, albo wejdźcie w dwadzieścia minut do zamku Vezio, nad dachami miasteczka.
Zostańcie w Varennie na zachód słońca nad przeciwległym brzegiem, z kieliszkiem w dłoni na placyku przy porcie, a potem wracajcie pociągiem do Mediolanu, sprawdziwszy wcześniej godzinę ostatniego odjazdu w aplikacji Trenord. Na kolację pojedźcie do jednej z restauracji z ogródkiem na Brerze, piętnaście minut metrem od dworca Centrale.
Mediolańczycy jedzą lunch wcześnie, szybko i dobrze, a wieczorem się nie spieszą: kolację od czwartku do soboty rezerwujcie kilka dni wcześniej, na lunch weźcie panzerotto albo zjedzcie przy barze, a na początek zamówcie risotto alla milanese do podziału. Wiele restauracji jest zamkniętych w niedzielę wieczorem i przez część sierpnia.
Przy Duomo
Trattoria Milanese (via Santa Marta 11), kuchnia mediolańska od 1933 roku, Giacomo Arengario (via Guglielmo Marconi 1) na lunch naprzeciw iglic Duomo i Luini (via Santa Radegonda 16) na panzerotto na stojąco.
Brera
Trattoria Torre di Pisa (via Fiori Chiari 21), trattoria mieszkańców dzielnicy w brukowanych uliczkach, i lada N'Ombra de Vin (via San Marco 2) na kieliszek wina i deskę wędlin w sklepionym refektarzu dawnego klasztoru.
Navigli
Al Pont de Ferr (Ripa di Porta Ticinese 55) nad kanałem, El Brellin (Alzaia Naviglio Grande 14) przy starej pralni i Langosteria (via Savona 10) na owoce morza, z rezerwacją.
Porta Nuova i Isola
Ratanà (via Gaetano de Castillia 28), kuchnia mediolańska w nowym wydaniu naprzeciw wieżowców, i Antica Trattoria della Pesa (viale Pasubio 10), otwarta w XIX wieku, na osso buco i cotolettę.
Trattoria stałych bywalców
Trattoria Masuelli San Marco (viale Umbria 80), prowadzona przez tę samą rodzinę od 1921 roku, piętnaście minut tramwajem od centrum: zimą cassoeula, przez cały rok risotto.
Na wielką okazję
Enrico Bartolini al Mudec (via Tortona 56), trzy gwiazdki Michelin, na ostatnim piętrze muzeum kultur: zarezerwujcie miesiąc wcześniej i poproście o stolik przy przeszklonej ścianie.
Śniadanie i podwieczorek
Cappuccino i rogalik przy ladzie w Marchesi (via Santa Maria alla Porta 11/a, od 1824 roku), panettone z Cova (via Montenapoleone 8) i ciastka z Cucchi (corso Genova 1), o krok od Navigli.
Aperitivo to mediolański rytuał: od 18.00 do 21.00 drink z bufetem przekąsek, za 10€ do 15€. Barów koktajlowych jest dużo, są znane i zamykają się około 2.00. Oto nasze adresy na każdą ochotę.
| Na co macie ochotę | Gdzie | Nasza opinia |
|---|---|---|
| Historyczne aperitivo | Camparino (piazza del Duomo 21), Bar Basso (via Plinio 39) | Pierwotne Campari i Negroni sbagliato tam, gdzie go wymyślono |
| Koktajl | Nottingham Forest (viale Piave 1), Rita & Cocktails (via Angelo Fumagalli 1), Mag Cafè (Ripa di Porta Ticinese 43) | Znani barmani, w Nottingham Forest zarezerwujcie |
| Dach z widokiem | Ceresio 7 (via Ceresio 7), Radio (ME Milan Il Duca, piazza della Repubblica 13), Terrazza Aperol (piazza del Duomo) | Wieżowce albo Duomo, 15€ do 22€ za drinka |
| Kieliszek wina | N'Ombra de Vin (via San Marco 2), Cantine Isola (via Paolo Sarpi 30) | Winiarnie, w których mediolańczycy piją przy ladzie |
| Kawa dla wnętrza | Bar Luce (Fondazione Prada, largo Isarco 2), Cova (via Montenapoleone 8) | Wystrój reżysera Wesa Andersona i herbaciarnia z 1817 roku |
Negroni sbagliato narodził się w Bar Basso, kiedy barman zastąpił w nim gin winem musującym: wciąż podają go tam w ogromnym kieliszku.
Opera w La Scali
Teatro alla Scala (piazza della Scala) otwiera sezon 7 grudnia: opery, balety i koncerty przez cały rok, najtańsze są miejsca na galerii. Bilety trafiają do sprzedaży od kilku tygodni do dwóch miesięcy wcześniej.
Teatr Strehlera
Piccolo Teatro (via Rovello 2), założony w 1947 roku przez Giorgia Strehlera, gra po włosku, ale jego inscenizacje Goldoniego, takie jak Arlekin, sługa dwóch panów, zrozumiecie bez znajomości języka.
Jazz
Blue Note (via Pietro Borsieri 37) w Isoli prawie co wieczór gości muzyków z całego świata, z kolacją podawaną w trakcie koncertu: zarezerwujcie stolik kilka dni wcześniej.
Koncert klasyczny
W Konserwatorium Giuseppe Verdiego (via del Conservatorio 12) grają miejskie towarzystwa koncertowe, a w Auditorium di Milano (largo Gustav Mahler) orkiestra symfoniczna: bilety od 15€.
Mecz na San Siro
Stadion San Siro (piazzale Angelo Moratti) gości AC Milan i Inter co drugi weekend: na derby rezerwujcie tygodnie wcześniej, a stadion z muzeum zwiedzicie w pozostałe dni.
Wydarzenia roku
Salone del Mobile z wystawami w całym mieście w kwietniu, Fashion Week w lutym i we wrześniu, a 7 grudnia premiera w La Scali i jarmark Oh bej! Oh bej! wokół Castello.
Fondazione Prada (largo Isarco 2), na południu miasta, pokazuje sztukę współczesną w dawnej gorzelni, z białą wieżą i domem pokrytym płatkami złota: zarezerwujcie na nią pół dnia, a na koniec zajdźcie do Bar Luce.
| Cel | Dojazd | Po co | Nasza opinia |
|---|---|---|---|
| Varenna i Bellagio | Pociąg ~1h, potem statek ~15 min. | Miasteczka nad jeziorem, ogrody willi | Dzień dla par, od kwietnia do października |
| Como i Brunate | Pociąg 40 min. do 1h | Katedra, promenada nad jeziorem, kolejka na Brunate | Prościej niż do Bellagio, mniej uroku |
| Bergamo | Pociąg ~50 min. | Górne miasto w murach, kolejka, piazza Vecchia | Wystarczy pół dnia, a polenta najlepsza |
| Lago Maggiore i Wyspy Boromejskie | Pociąg ~1h do Stresy, potem statek | Ogrody Isola Bella, pałace Boromeuszów | Od kwietnia do października, kiedy wyspy są otwarte |
| Werona | Szybki pociąg ~1h15 | Arena, dom Julii, nabrzeża Adygi | Na operę w Arenie latem |
| Turyn | Szybki pociąg ~1h | Historyczne kawiarnie, Muzeum Egipskie, arkady | Inne miasto Północy, spokojniejsze |
| Pawia i jej kartuzja | Pociąg ~30 min. | Kartuzja w Pawii z krużgankiem i stare miasto uniwersyteckie | Dla miłośników architektury |
Mediolan
Wybierz daty, a oferty największych serwisów rezerwacyjnych pojawią się obok siebie.
Porównuj na żywo oferty Booking, Expedia, Agoda i innych partnerów.
Mediolan: znajdź swój hotel
Dwa dni wystarczą na najważniejsze miejsca: pierwszego dnia Duomo z tarasami, galeria i La Scala, drugiego Ostatnia Wieczerza, Sant'Ambrogio, Castello Sforzesco i Porta Nuova. Trzeci dzień dodaje Brerę, Bibliotekę Ambrozjańską i Navigli, a czwarty jezioro Como.
Poszukajcie zwiedzania z przewodnikiem, które ją obejmuje: często są jeszcze miejsca, gdy indywidualna sprzedaż jest wyczerpana. Jeśli nie, nie budujcie wokół niej pobytu: San Maurizio, Sant'Ambrogio i Pinakoteka Brera wypełnią ten sam poranek równie dobrze.
Schodów jest około dwustu pięćdziesięciu, winda kosztuje kilka euro więcej i oszczędza czas i siły na resztę dnia. Obie drogi prowadzą na ten sam dach; ostatnie metry i tak pokonujecie pieszo.
Na kolację risotto z szafranem, osso buco i cotolettę, na szybki lunch panzerotto u Luiniego, do aperitivo mondeghili, a na śniadanie kawałek panettone. Wieczór zacznijcie od Campari albo Negroni sbagliato, a wino wybierzcie z Franciacorty albo Valtelliny.
Tak, jeśli macie co najmniej cztery dni i jedziecie od kwietnia do października: godzina pociągiem, rejs statkiem, ogrody willi Melzi i uliczki Bellagio i Varenny. Przy dwóch, trzech dniach zostańcie w Mediolanie; zimą statki kursują rzadko, a ogrody są zamknięte.