D1 Dzień 1: katedra, Lonja i Mercado Central
- D1·1Katedra Kościół
- D1·2Plaza de la Virgen Plac
- D1·3Lonja de la Seda Zabytek
- D1·4Mercado Central Targ
- D1·5Torres de Serranos Zabytek
Walencja jest płaska i ten program to wykorzystuje: wszystko robicie pieszo i rowerem, a tramwaj albo autobus bierzecie dopiero trzeciego dnia. Pierwszy dzień spędzicie na starym mieście, między katedrą ze Świętym Graalem, Lonja de la Seda i Mercado Central; drugiego zjedziecie rowerem Ogrodami Turii aż do Miasta Sztuki i Nauki. Trzeci dzień toczy się w walenckim rytmie: rano plaża Malvarrosa, w południe paella, o zachodzie słońca łódź na Albuferze. Czwarty, wolniejszy, spędzicie w uliczkach El Carmen, z horchatą w ręku.
© autorzy OpenStreetMap
D1 Dzień 1: katedra, Lonja i Mercado Central
D2 Dzień 2: Ogrody Turii rowerem i Miasto Sztuki
D3 Dzień 3: El Cabanyal, plaża i Albufera
D4 Dzień 4: El Carmen, Torres de Quart i hala Colón
Zacznijcie od katedry w porze otwarcia, około 10:30: trzy portale z trzech epok, romański, gotycki i barokowy, a w bocznej kaplicy agatowy kielich, który tradycja uznaje za naczynie z Ostatniej Wieczerzy, Święty Graal. Potem wejdźcie po 207 stopniach na wieżę Micalet, by zobaczyć dachy i w oddali morze.
Wyjdźcie na Plaza de la Virgen, najpiękniejszy plac miasta, z fontanną Turii i bazyliką Virgen de los Desamparados. W czwartki w południe przed Bramą Apostołów obraduje Trybunał Wód.
Pięć minut pieszo dalej stoi Lonja de la Seda, giełda kupców jedwabiu z XV wieku: sala z kolumnami skręconymi jak pnie palm i dziedziniec z drzewami pomarańczowymi. Naprzeciwko Mercado Central, pod kopułą z żelaza i szkła, zamyka się o 15:00: zjedzcie obiad przy barze Central Bar w hali albo grillowane sardynki w Tasca Ángel (Calle de la Purísima 1).
Wróćcie na sjestę, a potem wypijcie horchatę z fartons w Horchatería Santa Catalina (Plaza de Santa Catalina 6), otwartej od ponad dwustu lat, wśród ścian z kafli.
Dojdźcie do Torres de Serranos, dawnej północnej bramy miasta, dla wieczornego światła nad Ogrodami Turii. Zjedzcie kolację w El Carmen, clóchinas, małe małże z wybrzeża, w Bar Pilar (Calle del Moro Zeid 13), i wypijcie coś na jednym z placyków dzielnicy.
Wypożyczcie dwa rowery przy Torres de Serranos i zjedźcie do Ogrodów Turii, dawnego koryta rzeki: dziewięciokilometrowa trasa bez samochodów biegnie pod kamiennymi mostami z XVI wieku, wśród sadów pomarańczowych, fontann i boisk. Bez pośpiechu do końca ogrodów jedzie się dwadzieścia minut.
Ogrody kończą się u stóp Hemisfèric, olbrzymiego oka Santiago Calatravy na tafli basenu, od którego zaczyna się Miasto Sztuki i Nauki: opera, Umbracle z palmami, Muzeum Nauki pod białymi łukami. Spacer dookoła basenów zajmuje godzinę i nic nie kosztuje.
Zjedzcie obiad na miejscu, a potem wejdźcie do Oceanogràfic, największego akwarium w Europie, by przejść tunelami pod rekinami i zobaczyć bieługi: trzy godziny, z biletem kupionym latem kilka dni wcześniej.
Oddajcie rowery i przejdźcie do Ruzafy, dwadzieścia minut pieszo, dzielnicy restauracji: aperitif przy hali targowej, potem kolacja w Canalla Bistro (Calle Maestro José Serrano 5), swobodnej restauracji szefa kuchni Ricarda Camareny, zarezerwowanej kilka dni wcześniej, albo w barach z tapas przy Calle Sueca.
Pojedźcie tramwajem do El Cabanyal, dawnej dzielnicy rybaków: proste ulice niskich domów z fasadami z kafli, hala targowa i osiedlowe bary. O 11:00 wermut z anchois w Casa Montaña (Calle Josep Benlliure 69), bodedze otwartej w 1836 roku, ze ścianami zastawionymi beczkami.
Potem przejdźcie na plażę Malvarrosa, szeroką i dłuższą niż kilometr, i idźcie promenadą na południe aż do restauracji przy plaży Las Arenas.
O 14:00 paella z ognia na drewnie pomarańczowym w Casa Carmela (Calle Isabel de Villena 155), dwie ulice od plaży, albo paella na promenadzie w La Pepica (Paseo de Neptuno 6). Zarezerwujcie, zwłaszcza w weekend, i dajcie kuchni 25 minut.
Około 17:00 zimą i 19:00 latem wsiądźcie do autobusu EMT linii 25 albo taksówki do El Palmar, rybackiej wioski wśród pól ryżowych, 45 minut drogi. Na przystani płaskodenna łódź zabierze Was na jezioro Albufera, między trzciny i rybackie chaty, by zobaczyć, jak słońce zachodzi nad wodą.
Zacznijcie od Torres de Quart, zachodniej bramy średniowiecznych murów, na których fasadzie wciąż widać ślady kul armatnich z wojny z Napoleonem: wejście na górę kosztuje 2€, w niedziele jest bezpłatne.
Potem zanurzcie się w El Carmen bez mapy: murale na Calle Alta i Calle Baja, Plaza del Tossal, placyki z palmami. Centre del Carme, dawny klasztor z dwoma krużgankami, pokazuje bezpłatne wystawy sztuki współczesnej.
Przejdźcie przez Plaza Redonda, okrągły plac zamknięty kamienicami, gdzie sklepiki z koronkami i wachlarzami wciąż zajmują podcienia. Idźcie dalej do Mercado de Colón, secesyjnej hali z 1916 roku z mozaikami w pomarańcze, dziś pełnej kawiarni i restauracji.
Zamówcie horchatę z fartons przy barze Horchatería Daniel w hali, a potem przespacerujcie się handlowymi ulicami Eixample, wokół Calle Colón.
Na ostatni wieczór wróćcie do El Carmen: tapas przy spokojnej ulicy, a potem jazz na żywo w Jimmy Glass (Calle Baja 28) albo kieliszek na tarasie Café Negrito (Plaza del Negrito 1).
W Walencji głównym posiłkiem jest obiad: ryż je się o 14:00, a wieczór należy do tapas. Zarezerwujcie weekendową paellę, zwłaszcza w niedzielę, kiedy zamawiają ją walenckie rodziny.
Paella z ognia na drewnie
Casa Carmela (Calle Isabel de Villena 155, blisko plaży, tylko w porze obiadu) i La Pepica (Paseo de Neptuno 6, na promenadzie od ponad stu lat); w El Palmar Arrocería Maribel (Calle Francisco Monleón 5) na all i pebre i ryż z Albufery.
Na targu
Central Bar, bar szefa kuchni Ricarda Camareny w samym sercu Mercado Central, na kanapkę albo tapę przed 15:00; stoiska hali targowej Ruzafa na śniadanie.
Tapas na starym mieście
Tasca Ángel (Calle de la Purísima 1) na grillowane sardynki przy barze, Bar Pilar (Calle del Moro Zeid 13) na clóchinas i małże, dwa osiedlowe bary w El Carmen.
W Ruzafie
Canalla Bistro (Calle Maestro José Serrano 5), kuchnia świata Ricarda Camareny w przystępnych cenach, i bary z tapas przy Calle Sueca i Calle Cádiz.
Bocadillo z El Cabanyal
Bodega La Pascuala (Calle del Doctor Lluch 299), osiedlowa bodega znana z olbrzymich bocadillos, do podziału na obiad.
Wieczór zaczyna się od horchaty albo wermutu, a kończy w El Carmen, w Ruzafie albo latem na tarasie.
| Ochota na | Gdzie | Nasza opinia |
|---|---|---|
| Horchatę | Horchatería Santa Catalina (Plaza de Santa Catalina 6), Horchata El Siglo (Plaza de Santa Catalina 11), Horchatería Daniel (Mercado de Colón) | Santa Catalina dla sal wyłożonych kaflami, z fartons |
| Agua de Valencia | Café de las Horas (Calle Conde de Almodóvar 1) | Barokowy salon pełen świeżych kwiatów, kilka kroków od Plaza de la Virgen |
| Wermut | Casa Montaña (Calle Josep Benlliure 69, El Cabanyal) | Przed obiadem, wśród beczek |
| Drink na powietrzu | Café Negrito (Plaza del Negrito 1), placyki El Carmen | Negrito dla tarasu pod drzewami |
| Drink w Ruzafie | Ubik Café (Calle Literato Azorín 13), bary przy Calle Sueca | Ubik, księgarnia z kawiarnią, na początek wieczoru |
Opera w Palau de les Arts
Palau de les Arts Reina Sofía w Mieście Sztuki i Nauki wystawia opery, balety i koncerty od października do czerwca: wieczór w budynku Calatravy, na duże produkcje z biletami kupionymi miesiąc wcześniej.
Jazz
Jimmy Glass (Calle Baja 28, El Carmen), klub jazzowy z muzyką na żywo kilka wieczorów w tygodniu.
Koncert klasyczny
Palau de la Música na skraju Ogrodów Turii, pod szklanym dachem, gra koncerty symfoniczne przez dużą część roku.
Fallas
Od 15 do 19 marca: olbrzymie figury, ofiarowanie kwiatów Matce Boskiej 17 i 18 marca, nocne fajerwerki i cremà 19 marca, noc na ulicy aż do świtu.
Letnie tarasy
Od czerwca do września Umbracle w Mieście Sztuki i tarasy Mariny, w porcie, serwują koktajle przy muzyce do późnej nocy.
Pociągi podmiejskie odjeżdżają z Estació del Nord, a do Peñíscoli łatwiej dojechać samochodem. Najbliższa Albufera ma swoje miejsce w trzecim dniu.
Xàtiva, godzina pociągiem
Zamek na dwóch szczytach, jego mury i widok na równinę, potem stare miasto z fontannami: w górę kolejką turystyczną albo taksówką, w dół pieszo.
Sagunto, 30 minut pociągiem
Odrestaurowany teatr rzymski i zamek ciągnący się przez cały grzbiet, kilometr murów: pół dnia, latem do zakończenia przed upałem.
Peñíscola, 1h45 samochodem
Białe stare miasto na skale nad morzem i zamek papieża Luny: samochodem, na dzień nad morzem, albo pociągiem do Benicarló i dalej autobusem.
Albufera, 45 minut autobusem
Jezioro, pola ryżowe i El Palmar, na paellę w porze obiadu i łódź o zachodzie słońca: trzeci dzień planu.
Walencja
Wybierz daty, a oferty największych serwisów rezerwacyjnych pojawią się obok siebie.
Porównuj na żywo oferty Booking, Expedia, Agoda i innych partnerów.
Walencja: znajdź swój hotel
Dwa dni wystarczą na Ciutat Vella, Mercado Central, Ogrody Turii i Miasto Sztuki i Nauki. Trzeci dodaje plażę i Albuferę, czwarty El Carmen i halę targową Colón albo wycieczkę do Xàtivy.
W restauracji, która gotuje ją na zamówienie, najlepiej na ogniu z drewna: w El Palmar nad Albuferą albo blisko plaży, jak w Casa Carmela. Zamówcie ją na obiad, dla co najmniej dwóch osób, i liczcie 25 minut.
Autobus EMT linii 25 odjeżdża z centrum i zatrzymuje się w El Palmar po około 45 minutach; taksówka jedzie 25. Z placu Ratuszowego ruszają też wycieczki autokarowe z rejsem łodzią.
Z zewnątrz, z basenami i Umbracle, tak, w godzinę. Z Oceanogràfic dochodzą trzy godziny, z Muzeum Nauki dwie: wybierzcie jedno z nich, chyba że podróżujecie z dziećmi.
Niedzieli dla Mercado Central, który jest wtedy zamknięty, i poniedziałku dla większości muzeów. Niedziela to za to dzień paelli i rodzinnych spacerów po promenadzie.