D1 Dzień 1: Grand-Place, pasaże i Sainte-Catherine
- D1·1Grand-Place Plac
- D1·2Maison du Roi Muzeum
- D1·3Manneken Pis Zabytek
- D1·4Galeries royales Saint-Hubert Zabytek
- D1·5Bourse Zabytek
- D1·6Plac Sainte-Catherine Plac
W Brukseli kolejność dni ustala poniedziałek: Muzeum Horty, Muzeum Magritte'a i Muzeum Instrumentów Muzycznych są wtedy zamknięte, a Grand-Place, pasaże i pchli targ w Marolles działają jak zwykle. Zostawcie go na centrum, a muzea na później. Dwa dni wystarczą na Grand-Place, Sablon i Mont des Arts; trzeci dodaje secesję dzielnicy Squares, park Cinquantenaire i wieczór na Flagey; czwarty Atomium i dom Victora Horty. W grudniu każdy wieczór w centrum może się skończyć na jarmarku bożonarodzeniowym, dziesięć minut pieszo.
© autorzy OpenStreetMap
D1 Dzień 1: Grand-Place, pasaże i Sainte-Catherine
D2 Dzień 2: Marolles, Sablon i Mont des Arts
D3 Dzień 3: secesja dzielnicy Squares, Cinquantenaire i Flagey
D4 Dzień 4: Atomium, Muzeum Horty i Châtelain
Przyjdźcie na Grand-Place około 9:00, gdy bruk jest jeszcze pusty: obejdźcie domy cechów, pokryte płatkami złota, i spójrzcie w górę na iglicę ratusza. Naprzeciw stoi Maison du Roi z Muzeum Miasta, otwartym od 10:00, zamkniętym w poniedziałek: makiety średniowiecznej Brukseli i oryginalna figurka Manneken Pis.
Trzy minuty dalej, na rogu rue de l'Étuve, stoi sam Manneken Pis, mniejszy, niż sobie wyobrażacie, często w przebraniu: jego garderobę, ponad tysiąc strojów, pokazuje GardeRobe MannekenPis przy rue du Chêne. Wróćcie przez rue au Beurre i gofry od Dandoya.
Zjedzcie lunch w Cirio, kawiarni z 1886 roku naprzeciw giełdy: tost z serem i szynką i half en half, czyli pół na pół białe wino i wino musujące. Potem wejdźcie do Galeries royales Saint-Hubert, trzech krytych pasaży pod szklanym sklepieniem: sklep Neuhaus, gdzie wymyślono pralinkę, księgarnie, kino i kawiarniane stoliki pod przeszklonym dachem.
Po wyjściu katedra Świętych Michała i Guduli jest pięć minut dalej, wstęp wolny, z witrażami z XVI wieku. Około 17:00 gueuze przy barze À la Mort Subite na rue Montagne-aux-Herbes-Potagères, w sali, która nie zmieniła się od 1928 roku.
Przejdźcie obok Bourse, gmachu dawnej giełdy, ze schodami strzeżonymi przez lwy, na końcu deptaka, a potem na plac Sainte-Catherine i dawne nabrzeża portu. Kolacja w Fin de Siècle przy rue des Chartreux, bez rezerwacji i bez telefonu, jeśli przyjdziecie przed 19:00, albo w Vismet, przy samym placu, na ryby. Wróćcie przez oświetloną Grand-Place.
Zacznijcie od place du Jeu de Balle, w sercu Marolles, ludowej dzielnicy u stóp Pałacu Sprawiedliwości: pchli targ działa tu każdego ranka do 14:00, bogatszy w weekend. Kawa w La Clef d'Or, na rogu placu, a potem w górę rue Blaes i rue Haute, gdzie stoją sklepy ze starociami i z wyposażeniem wnętrz.
Na końcu rue de l'Épée bezpłatna publiczna winda wwozi w kilka sekund na place Poelaert, przed Pałac Sprawiedliwości, największy gmach zbudowany w XIX wieku. Z balustrady widać dachy Marolles aż po Atomium i bazylikę w Koekelbergu.
Zejdźcie rue de la Régence na Grand Sablon. Spróbujcie pralinki u Pierre'a Marcoliniego przy rue des Minimes i u Wittamera, przy samym placu, potem wejdźcie do Notre-Dame du Sablon, gotyckiego kościoła z witrażami wysokimi na piętnaście metrów. Naprzeciw jest ogród Petit Sablon z czterdziestoma ośmioma figurkami z brązu, z których każda przedstawia rzemiosło średniowiecznego miasta.
Pięć minut dalej Muzeum Instrumentów Muzycznych zajmuje dawny dom towarowy Old England, secesyjną fasadę z żelaza i szkła: ponad tysiąc instrumentów, które słychać w audioprzewodniku. Wjedźcie na ostatnie piętro, do muzealnej restauracji, na herbatę na tarasie z widokiem na dolne miasto. Muzeum jest zamknięte w poniedziałek.
Zejdźcie przez ogrody Mont des Arts o zachodzie słońca: iglica ratusza rysuje się nad dachami, na końcu alei. Kieliszek w La Fleur en Papier Doré przy rue des Alexiens, kawiarni, w której Magritte i jego przyjaciele surrealiści mieli swój stolik, a potem kolacja w Les Brigittines przy place de la Chapelle, zarezerwowana kilka dni wcześniej.
Od stacji metra Maelbeek pięć minut pieszo dzieli Was od square Marie-Louise, stawu otoczonego wierzbami i kamienicami z czasów Belle Époque. Obejdźcie go, a potem wejdźcie na square Ambiorix: pod numerem 11 Maison Saint-Cyr mieści na czterech metrach szerokości najbardziej szaloną secesyjną fasadę miasta, plątaninę kutego żelaza wokół okrągłej loggii.
Zejdźcie do parku Cinquantenaire i jego łuku triumfalnego. Królewskie Muzeum Armii, po lewej stronie łuku, daje dostęp do tarasu widokowego nad aleją, która biegnie ku centrum: liczcie godzinę z halą samolotów albo kwadrans na sam widok.
Na lunch frytki na place Jourdan, z budki Maison Antoine: kawiarnie przy placu mają napis frites acceptées i pozwalają zjeść je przy stoliku, do piwa. Potem przejdźcie przez park Leopolda, ze stawem i stuletnimi drzewami, w cieniu Parlamentu Europejskiego; Dom Historii Europejskiej, bezpłatny, zajmuje dawną klinikę w środku parku.
Dwadzieścia minut marszu na południe prowadzi na place Flagey i do jego ceglanego „transatlantyku”, dawnej siedziby radia, dziś sali koncertowej. Kieliszek na tarasie Café Belga, na parterze, potem spacer wzdłuż stawów Ixelles, gdy zapalają się latarnie. Kolacja w La Quincaillerie przy rue du Page, w dawnym secesyjnym sklepie żelaznym, zarezerwowana dzień wcześniej.
Linia 6 metra dowozi z centrum na Heysel w dwadzieścia minut. Bądźcie pod Atomium na otwarcie, o 10:00, z zarezerwowanym biletem: winda wjeżdża w dwadzieścia trzy sekundy do najwyższej kuli, skąd widać całe miasto, a schody ruchome łączą pozostałe kule, w których wystawa opowiada o Wystawie Światowej z 1958 roku, dla której je zbudowano.
Liczcie półtorej godziny. Mini-Europe u stóp Atomium, z makietami europejskich zabytków, zainteresuje tylko miłośników; lepiej wróćcie metrem 6 do stacji Louise, dwadzieścia pięć minut, na lunch w Ixelles.
Muzeum Horty przy rue Américaine, w Saint-Gilles, to dom i pracownia, które architekt zbudował dla siebie od 1898 roku: poręcz schodów, witraże, klamki, wszystko zaprojektował sam, w krzywiznach. Wejście rezerwuje się tydzień lub dwa wcześniej, zdjęcia są zakazane, zwiedzanie trwa godzinę. Po wyjściu rue Defacqz pokazuje kolejne secesyjne fasady, w tym dom Paula Hankara pod numerem 71.
Zakończcie dzień na place du Châtelain i przy rue du Bailli, w dzielnicy bistr Ixelles: kieliszek naturalnego wina przy barze w lokalu dla stałych bywalców, potem kolacja w jednej z małych sal przy tej ulicy, zarezerwowana po południu. W środę targ na placu trwa do wieczora i kończy się aperitifem na stojąco.
W Brukseli dobrze się je poza Îlot Sacré: kuchnia brukselska w brasseriach Marolles i Sainte-Catherine, ryby wokół Targu Rybnego, bistra w Ixelles. Kolację w piątek i sobotę rezerwujcie kilka dni wcześniej, w grudniu dwa do trzech tygodni, a frytki i gofry zostawcie na ulicę.
Kuchnia brukselska
Les Brigittines (5 place de la Chapelle), carbonnade, krokiety i grasica cielęca w sali z epoki Belle Époque; Fin de Siècle (9 rue des Chartreux), bez rezerwacji, na stoemp i niedrogą carbonnade.
Ryby w Sainte-Catherine
Noordzee (45 rue Sainte-Catherine), lada sklepu rybnego, gdzie zupy, mule i szare krewetki je się na stojąco na placu, do późnego popołudnia; Le Vismet (23 place Sainte-Catherine) na kolację przy stoliku.
Ixelles
La Quincaillerie (45 rue du Page), brasserie w dawnym sklepie żelaznym, na owoce morza i mule; małe sale przy rue du Bailli i w Châtelain na dzielnicową kolację.
Frytki
Maison Antoine (place Jourdan) i Frit Flagey (place Flagey), dwie najsłynniejsze budki z frytkami w mieście, z domowym sosem.
Gofry i speculoos
Maison Dandoy (31 rue au Beurre, obok Grand-Place) na gofr brukselski z cukrem pudrem i domowe speculoos, podawane w herbaciarni na piętrze.
Czekoladnicy
Pierre Marcolini (1 rue des Minimes) i Wittamer (place du Grand Sablon) na Sablonie, Neuhaus (25 galerie de la Reine) w pasażach, Mary (73 rue Royale), dostawca dworu królewskiego.
Bruksela pije piwo tak, jak inne miasta piją wino: na kieliszki, w starych kawiarniach, degustując. Poproście o kartę, często kilkustronicową, i pozwólcie doradzić kelnerowi.
| Na co macie ochotę | Gdzie | Nasza ocena |
|---|---|---|
| Stara kawiarnia | À la Mort Subite (rue Montagne-aux-Herbes-Potagères), Le Cirio (rue de la Bourse) | Sale z 1886 i 1928 roku, nietknięte |
| Gueuze, lambic | Moeder Lambic (place Fontainas, a także rue de Savoie w Saint-Gilles) | Najlepsza karta piw w mieście |
| Kawiarnia surrealistów | La Fleur en Papier Doré (rue des Alexiens) | Kawiarnia Magritte'a, ściany pokryte rysunkami |
| Kieliszek przy jazzie | L'Archiduc (rue Antoine Dansaert) | Bar w stylu art déco, koncerty w sobotę po południu |
| Dzielnicowy taras | Café Belga (place Flagey) | Na patrzenie na życie Ixelles, do późna |
| Dwa tysiące piw | Delirium Café (impasse de la Fidélité) | Rekordowa karta, tłum studentów |
W grudniu grzane wino i pékèt pije się na stojąco między budkami jarmarku, z kubka za kaucją: oddajcie go albo zatrzymajcie na pamiątkę.
Opera
La Monnaie przy place de la Monnaie, jedna z wielkich scen operowych Europy: miejsca najtańszej kategorii za 15€ do 30€, w sprzedaży tygodnie wcześniej, i bilety last minute dla osób poniżej 28 lat.
Koncert muzyki klasycznej
Bozar, Pałac Sztuk Pięknych zaprojektowany przez Hortę, i studio 4 w Flagey, dla akustyki: program na cały sezon, bilety od 15€.
Marionetki Toone
Teatr Królewski Toone, w głębi zaułka przy rue du Marché aux Herbes, gra Trzech muszkieterów i Fausta marionetkami na drążku, w brukselskiej gwarze: zabawne, nawet jeśli nie wszystko zrozumiecie, a na dole jest piwiarnia.
Jazz
The Music Village (50 rue des Pierres), klub jazzowy dwie minuty od Grand-Place, koncerty od środy do soboty, z możliwością kolacji w trakcie.
Koncert pop albo rock
Ancienne Belgique przy boulevard Anspach i Botanique pod szklarniami ogrodu botanicznego: program sprawdźcie miesiąc lub dwa wcześniej.
Świąteczny pokaz światła i dźwięku
Od końca listopada do pierwszych dni stycznia na Grand-Place, kilka razy w ciągu wieczoru: bezpłatny, trwa około dziesięciu minut; stańcie naprzeciw ratusza.
Noc zaczyna się wokół placu Saint-Géry, gdzie bary są otwarte w weekend do 2:00 albo 3:00, i na nabrzeżach Sainte-Catherine, gdzie w Madame Moustache (quai au Bois à Brûler) tańczy się przy rocku i elektronice. Fuse przy rue Blaes to od lat 90. techno klub miasta. Metro przestaje kursować około północy: na powrót zaplanujcie taksówkę.
| Dokąd | Dojazd | Po co | Nasza ocena |
|---|---|---|---|
| Gandawa | Pociąg, ~35 min. | Graslei, Zamek Hrabiów Flandrii, Ołtarz Gandawski | Najbardziej żywe miasto, warto zostać do wieczora |
| Brugia | Pociąg, ~1h | Kanały, Markt, beginaż | Wyjedźcie wcześnie albo zostańcie na noc |
| Leuven | Pociąg, ~25 min. | Gotycki ratusz, Oude Markt | Miasto studentów, wystarczy pół dnia |
| Antwerpia | Pociąg, ~45 min. | Dworzec, katedra, dzielnica mody | Dla mody i architektury |
| Mechelen | Pociąg, ~20 min. | Wieża Świętego Rumolda, beginaż | Spokojnie, na pół dnia |
Bruksela
Wybierz daty, a oferty największych serwisów rezerwacyjnych pojawią się obok siebie.
Porównuj na żywo oferty Booking, Expedia, Agoda i innych partnerów.
Bruksela: znajdź swój hotel
Tak, na to, co najważniejsze: Grand-Place, pasaże i Sainte-Catherine pierwszego dnia, Marolles, Sablon i Mont des Arts drugiego. Secesja, Cinquantenaire, Ixelles i Atomium wymagają trzeciego i czwartego dnia.
Jarmark bożonarodzeniowy Plaisirs d'Hiver, od giełdy po Targ Rybny, z diabelskim młynem i lodowiskiem, oraz co wieczór pokaz światła i dźwięku na Grand-Place. Muzea i pasaże zwiedzajcie za dnia, a późne popołudnie i wieczór zostawcie na jarmark, najlepiej w tygodniu.
Kryte Galeries royales Saint-Hubert, Muzeum Instrumentów Muzycznych, połączone ze sobą Muzeum Magritte'a i Królewskie Muzea Sztuk Pięknych, Muzeum Horty i stare kawiarnie. Marolles i Sablon zwiedza się w deszczu, od antykwariusza do czekoladnika.
Dla widoku z najwyższej kuli i dla architektury tak, na otwarcie, z zarezerwowanym biletem: liczcie półtorej godziny i dwadzieścia minut metrem z centrum. Mając tylko dwa dni, obejrzyjcie je z daleka, z place Poelaert, a czas zostawcie na centrum.
Gandawa na żywy dzień, bliżej (35 minut), z gwarnymi nabrzeżami do wieczora; Brugia na kanały i średniowieczną scenerię, godzinę drogi, bardziej zatłoczona w ciągu dnia. Z jednym wolnym dniem i wczesnym wyjazdem Brugia; z wieczorem do dyspozycji Gandawa.